تأثیر برنامه آموزشی- حمایتی خانواده محور بر تعارض کار- خانواده پرستاران زن شهر زابل در سال 1396
نویسندگان
1 کارشناس ارشد پرستاری، گروه پرستاری سلامت جامعه و مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
2 استادیار، گروه پرستاری سالمندان و روان پرستاری، دانشکده پرستاری، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه آمار زیستی، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
4 دانشیار، گروه پرستاری سلامت جامعه و مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری ، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
doi
10.22123/chj.2019.160326.1204چکیده
مقدمه: تعارض کار-خانواده تعارض بین نقشی محسوب میشود. که یکی از عواملی که در بروز آن نقش دارد عدم حمایت اعضای خانواده و تقسیم کار سنتی است. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر برنامه آموزشی- حمایتی خانواده محور بر تعارض کار- خانواده پرستاران زن شهر زابل میباشد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی است. نمونه آماری پژوهش، 50 زوج بودند که از میان پرستاران زن شاغل در دو بیمارستان شهر زابل در سال 1396 به روش نمونهگیری چند مرحلهای انتخاب شدند و در دو گروه آزمون و کنترل (25 زوج برای هر گروه) قرار گرفتند. پس از تکمیل پرسشنامه تعارض کار-خانواده کارلسون و اتمام دوره 8 جلسهای (هر 3 روز یک و نیم ساعت به مدت یک ماه) آموزش مدیریت خانواده در گروه آزمایش، مجدداً پرسشنامهها در هر دو گروه اجرا شد و دادهها با استفاده از آزمون t دو نمونهای مستقل و Mann-Withney U مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بین نمره تعارض کار-خانواده قبل از مداخله در گروه آزمون (36/63) و کنترل (40/61) تفاوت معنیدار وجود نداشت (383/0p=). ولی بعد از مداخله در گروه آزمون (31/56) بهطور معنیدار کمتر بود (005/0p=). نتیجه گیری: به نظر میرسد آموزش مدیریت نقشهای خانواده میتواند باعث کاهش تعارض کار- خانواده گردد. بنابراین، این مداخله بهعنوان برنامهای مؤثر در جهت کاهش تعارض کار- خانواده زوجین توصیه میگردد.