فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیان مسئله: یکی از راه‌حل‌های شایع در تأمین مسکن توسط دولت‌ها، برنامه‌ریزی و ساخت مسکن اجتماعی می‌باشد. حداقل­سازی به عنوان یک رویکرد کاربردی در مسکن اجتماعی بسیار استفاده می­‌شود به گونه‌ای که می ‌توان این نوع مسکن را مسکن حداقل نیز نامید. کمینه کردن فضاها در مسکن حداقل به عنوان یک راه حل متداول، موجب نادیده گرفته شدن کیفیت محیط‌­های مسکونی که عاملی تأثیرگذار بر کیفیت زندگی انسان و در نتیجه رضایت‌مندی در محیط مسکونی ساخته شده است، می‌­گردد. در نتیجه توجه به عوامل و مؤلفه‌های تأثیرگذار در افزایش کیفیت زندگی و در نتیجه ایجاد رضایت‌مندی سکونتی در مسکن حداقل اهمیت دارد.هدف:هدف از این پژوهش بررسی مؤلفه‌های مؤثر در تأمین نیازهای انسانی در مسکن حداقل که در نتیجه منجر به افزایش سطح رضایت‌مندی سکونتی در ساکنین این گونه از مسکن می‌­گردد، می‌باشد.روش:در این پژوهش در مرحله اول به روش تحلیلی-توصیفی متغیرها و ریز معیارهای مؤثر در ایجاد رضایت‌مندی براساس نیازهای انسانی ارائه گردید. سپس میزان تأثیرگذاری هرکدام از متغیرها در تأمین نیازهای انسانی با توجه به مؤلفه‌های محیطی و انسانی ارزیابی شد. برای این منظور به وسیله پرسش‌­نامه بسته پاسخ با مقیاس لیکرت 5 گزینه‌ای، از 331 نفر از ساکنین مسکن مهر شهر رشت، 8 سوال فردی و 37 سوال ارزیابی برای 5 عامل انسانی و 7 عامل محیطی پرسیده شد. نتایج به روش آمار توصیفی و استنباطی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها:نتایج پژوهش نشان داد علاوه بر توجه به مؤلفه‌های نور و ابعاد و سرانه­ها (تسهیلات مسکن) و ایمنی در طراحی مسکن حداقل، پارامترهایی مانند انعطاف­پذیری و دسترسی مناسب و همچنین سیمای شهری در ارتقا کیفیت مسکن حداقل و رفع نیازهای انسانی تأثیر به‌سزایی دارند و لحاظ کردن این مؤلفه­ها در طراحی مسکن حداقل، به منظور افزایش رضایت‌مندی ساکنان حائز اهمیت می­باشد. با افزایش نیازهای قلمروگزینی، حس تعلق خاطر و زیبایی­شناسی از طریق تدوین اصول طراحی فضاها از نظر کالبدی و عملکردی نیز می‌توان به این هدف دست پیدا کرد.نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد علاوه بر توجه به مؤلفه‌های نور و ابعاد و سرانه­ها (تسهیلات مسکن) و ایمنی در طراحی مسکن حداقل، پارامترهایی مانند انعطاف­پذیری و دسترسی مناسب و همچنین سیمای شهری در ارتقا کیفیت مسکن حداقل و رفع نیازهای انسانی تأثیر به‌سزایی دارند و لحاظ کردن این مؤلفه­ها در طراحی مسکن حداقل، به منظور افزایش رضایت‌مندی ساکنان حائز اهمیت می­باشد.