شبیهساز تومور فعال سازی شده توسط نقره و برآورد بهبود دز در فوتون درمانی
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور سقز
2 دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشگاه پیام نور تهران
doi
10.22052/5.3.51چکیده
درمان تومور با استفاده از عناصر فعالساز روشی است که افق های جدیدی را در رادیوتراپی نوید میدهد. به دلیل وجود پارامترهای مختلف و شرایط فیزیکی متنوع در این روش درمانی، استفاده از مدل های شبیه سازی، آسانتر، کم هزینه تر و سریعتر از روش های عملی برای پیشبینی راهکارهای بهینه سازی طراحی درمان میباشد. بنابراین در این مطالعه از شبیهسازهای مونت کارلو جهت بررسی کمی افزایش دز و عوامل مؤثر بر فوتون درمانی در تومور فعالشده توسط نانوذرات نقره استفاده شده است. همچنین منظور کردن ترکیب دقیق و توالی بافتهای متفاوت کار اصلی این مقاله است. برای این منظور فانتوم سر با ترکیبات واقعی آن توسط کد MCNPX مدل شد. تومور معمولی و تومور فعالشده توسط نانوذارت نقره شبیهسازی شدند. در این تحقیق فرض شد که نانوذرات به طور همگن در تومور توزیع شده باشند. محاسبات دز و بهبود آن در فوتون درمانی محاسبه گردیدند. نتایج بهبود دز را در تومور فعالشده توسط نانوذرات نقره نشان میدهند. وابستگی این پارامتر به غلظت، یک وابستگی خطی میباشد. هرچند انرژی لبه k نقره 53/25 کیلو الکترونولت است اما انرژی بهینه بین 35 تا 45 کیلو الکترونولت قرار دارد. همچنین مشخص شد که با افزایش عمق، فاکتور بهبود دز کاهش مییابد.