بررسی پدیدارشناسانه دین از منظر جان دی کاپوتو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه شیراز
2 عضو هیأت علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jsr.2016.58626چکیده
در این مقاله قصد داریم به بررسی نظرات پدیدارشناسانهی کاپوتو در مورد دین بپردازیم. برای این منظور در ابتدا با بنیانهای نظری وی آشنا میشویم که مهمترین آنها رویکرد پدیدارشناسانهی هایدگری، لویناسی میباشد. او در رویکرد خود با قایل بودن به حذف هرگونه متافیزیک و به تبع آن مفاهیم مطلقانگار در حوزهی مطالعات دینشناختی به دنبال سوژهزدایی از معرفت دینی است و برای این مهم از رویکرد پدیدارشناسانهی لویناس و رویکرد آنتولوژیک هایدگر برای تقرب به هستی دین مدد میجوید. در نهایت اینکه نبایستی رویکردهای دینشناختی پسامتجدد را جدای از فلسفههای پسامتجدد سدهی اخیر در نظر گرفت و اینکه این حوزه تا چه اندازه در معرفتبخشی مطالعات دینی شخص موثر است وابستهی با نسبتی است که وی با پساتجدد و نظرات پیرامون آن برقرار میکند و اینکه چنین رویکردهایی تا چه اندازه در مقام اثبات ادعای خود برامدهاند، وابسته به چنین نسبتی است و اصولا هم در چارچوب معرفتشناختی چنین نسبتی بایستی درک شود.
