بیسازمانی اجتماعی و آسیبهای پنهان شهری (مطالعه موردی: محلۀ هرندی)
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی
2 کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی
3 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه
doi
10.22059/jsr.2016.58628چکیده
بیسازمانی اجتماعی حاکم بر محلۀ هرندی زمینه را برای شکلگیری انواع آسیبها و مسائل اجتماعی فراهم کرده است. مطالعۀ حاضر به بررسی بیسازمانی اجتماعی در محلۀ هرندی (دروازه غار) در شهر تهران و یکی از آسیبهای اجتماعی پنهان در آن (قماربازی) میپردازد. دادههای این تحقیق از طریق روش تحقیق کیفی و با استفاده از تکنیکهای مصاحبه و مشاهده گردآوری شده است. حجم نمونه 35 نفر و تعداد این حجم، با رسیدن به اشباع نظری پایان یافت. نتایج نشان میدهد که قماربازان اکثراً مرد هستند و قماربازی در سر چهارراهها و داخل کوچههای محله و همچنین در داخل خانهها بهصورت سازمانیافته انجام میشود. میتوان قماربازان را به چهار دسته، قمارباز محلی (ساکن در محل)، قمارباز گذری، قمارباز بیخانمان و قمارباز حرفهای تقسیمبندی کرد. در نهایت نتایج تحقیق نشان میدهد که قماربازی با انواع آسیبهای اجتماعی دیگر مانند اعتیاد، سرقت، اختلافات خانوادگی و... ارتباط دارد. مسئلۀ قمار و قماربازی از جمله آسیبهای اجتماعی است که با ساختار محلۀ بیسازمان محلۀ هرندی در ارتباط است. بنابراین بیسازمانی اجتماعی محله، زمینهساز این آسیب پنهان شهری است.