بی‌سازمانی اجتماعی و آسیب‏‌های پنهان شهری (مطالعه موردی: محلۀ هرندی)

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی

2 کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی

3 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

doi
10.22059/jsr.2016.58628
چکیده

بی­سازمانی اجتماعی حاکم بر محلۀ هرندی زمینه را برای شکل­گیری انواع آسیب­ها و مسائل اجتماعی فراهم کرده است. مطالعۀ حاضر به بررسی بی‌سازمانی اجتماعی در محلۀ هرندی (دروازه غار) در شهر تهران و یکی از آسیب‌های اجتماعی پنهان در آن (قماربازی) می‌پردازد. داده­های این تحقیق از طریق روش تحقیق کیفی و با استفاده از تکنیک‌های مصاحبه و مشاهده گردآوری شده است. حجم نمونه 35 نفر و تعداد این حجم، با رسیدن به اشباع نظری پایان یافت. نتایج نشان می‌دهد که قماربازان اکثراً مرد هستند و قماربازی در سر چهارراه‌ها و داخل کوچه­های محله و همچنین در داخل خانه‌ها به‌صورت سازمان­یافته انجام می­شود. می‌توان قماربازان را به چهار دسته، قمارباز محلی (ساکن در محل)، قمارباز گذری، قمارباز بی­خانمان و قمارباز حرفه‌ای تقسیم­بندی کرد. در نهایت نتایج تحقیق نشان می‌دهد که قماربازی با انواع آسیب‌های اجتماعی دیگر مانند اعتیاد، سرقت، اختلافات خانوادگی و... ارتباط دارد. مسئلۀ قمار و قماربازی از جمله آسیب­های اجتماعی است که با ساختار محلۀ بی‌سازمان محلۀ هرندی در ارتباط است. بنابراین بی‌سازمانی اجتماعی محله،  زمینه­ساز این آسیب پنهان شهری است.