نظارت قضایی بر آرای مراجع اختصاصی دادرسی اداری در ایران و لبنان
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22059/jcl.2019.278901.633825چکیده
قضاوت اداری در ایران و لبنان از نظر عملی تا حدود زیادی شبیه هستند و دو مرجع دیوان عدالت اداری و شورای دولتی در عالیترین سطح قضاوت اداری قرار دارند. در سطح پایینتر، مراجع اختصاصی دادرسی اداری در هر دو نظام از جایگاه ممتازی برخوردارند و در موضوعات گوناگون و متنوع اداری به حل و فصل اختلافات و صدور رأی میپردازند. این مراجع گوناگونی زیادی دارند و از طرفی از یک نظام قانونی واحد نیز پیروی نمیکنند. نظام حقوقی ایران در این خصوص با آشفتگی در قلمرو نظارت دیوان عدالت اداری مواجه شده است؛ بهطوری که گاهی دیوان عدالت اداری مرجع نهایی اعتراض است و گاه دادگاههای عمومی. رویۀ قضایی دیوان در رسیدگی به آرای مراجع یادشده یکسان نیست و دچار تشتت آرا در بعضی از زمینهها است. هدف این پژوهش مقایسۀ نظارت قضایی بر آرای مراجع اختصاصی دادرسی اداری در این دو نظام حقوقی است. پژوهش پیشِ رو به روش تطبیقی و توصیفی- تحلیلی به بررسی نظارت قضایی بر آرای مراجع اختصاصی دادرسی اداری در دو نظام حقوقی ایران و لبنان میپردازد. مهمترین یافتۀ این پژوهش نشان میدهد که دیوان عدالت اداری برخلاف شورای دولتی لبنان صلاحیت خود را نسبت به همۀ مراجع اختصاصی دادرسی اداری نپذیرفته است.