بررسی شیوع استرس، اضطراب و افسردگی در شاغلین پرستاری بخشهای ویژه بیمارستان علیابن ابیطالب (ع) رفسنجان در سال 1396
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، بیمارستان علیابن ابیطالب (ع)، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
3 کارشناس ارشد، بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، بیمارستان علیابن ابیطالب (ع)، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
doi
10.22123/chj.2018.127080.1122چکیده
مقدمه: سلامتی پرستاران، به دلیل ماهیت کاری همیشه در معرض خطر میباشد. پرستارانی که از سلامت روانی و جسمی مناسب برخوردار نباشند قادر نخواهند بود مراقبتهای مطلوبی از بیماران به عمل آورند. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع استرس، اضطراب و افسردگی در شاغلین پرستاری بخشهای ویژه بیمارستان علیابن ابیطالب(ع) شهر رفسنجان در سال 1396 طراحی شده است. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال 1396 به روش سرشماری بر روی کلیه پرستاران شاغل در بخشهای ویژه (NICU, ICU, CCU) بیمارستان علیابنابیطالب (ع) رفسنجان (87 نفر) انجام شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه دموگرافیک (14 سؤال) و پرسشنامه استانداردDASS 21 (21 سؤال) جمعآوری و با استفاده از آزمونهای توصیفی و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: با توجه به میانگین و انحراف معیار نمره افسردگی (60/9 ±80/10)، استرس (17/8 ± 14/12)، و اضطراب (02/8 ± 8/8)، شدت این اختلالات در پرستاران مورد بررسی به ترتیب خفیف، عادی و خفیف بود. نوع شدید این اختلالات به ترتیب در 8/13% (12 نفر)، 2/9% (8 نفر) و 4/18% (16 نفر) از پرستاران مشاهده شد. میزان افسردگی در پرستاران شاغل در ICU بیشتر از پرستاران بخشهای NICU و CCU بود و آزمون آماری این اختلاف را معنیدار نشان داد (022/0=p). نتیجه گیری: با توجه به یافتههای پژوهش حاضر، اهمیت حرفه پرستاری و تأثیر استرس، اضطراب و افسردگی پرستاران بر عملکرد شغلی و کیفیت خدماتدهی به بیماران، لازم است توسط مدیران پرستاری در جهت افزایش سلامت روان این قشر از جامعه به خصوص پرستاران شاغل در ICU، برنامهریزیهای لازم صورت گیرد.