مقایسه ولع مصرف در افراد وابسته به الکل مبتلا و غیر مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه در دوره پرهیز از مصرف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه مشاوره مدرسه، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، زنجان، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2018.85379.چکیده
مقدمه: از دیدگاه سببشناسی یکی از موضوعات بالینی که سبب دشواری درمان اختلال استرس پس از سانحه میشود، هم زمانی تشخیص این اختلال با اختلال سوءمصرف الکل میباشد. افزایش فعالیت نورآدرنرژیک فصل مشترک هر دو اختلال است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه ولع مصرف در افراد وابسته به الکل مبتلا و غیر مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه در دوره پرهیز از مصرف انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر، پژوهشی توصیفی است. از جامعه مردان وابسته به الکل، 80 آزمودنی به روش داوطلبانه انتخاب و به واسطه آزمون غربالگری افرادی که بالاترین و پائینترین نمرات را با توجه به نقطه برش مفروض در آزمون استرس پس از سانحه کسب نمودند گزینش شدند. سپس نمونه مذکور جهت مقایسه در قالب دو گروه دارا و فاقد نشانگان تخصیص یافتند. پرسشنامه ولع مصرف توسط آنان تکمیل شد. دادههای جمعآوری شده به کمک آزمونهای مجذورکای، تی مستقل و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار (با فاصله اطمینان 95/0) متغیر ولع مصرف در گروه اختلال استرس پس از سانحه 58/2 ± 72/11 و در گروه کنترل 24/2 ± 73/9 بود (01/0>p). بین میزان شدت نشانگان اختلال استرس پس از سانحه و ولع مصرف الکل ارتباط معنیداری مشاهده شد (001>p). نتیجه گیری: یافته های این پژوهش لزوم توجه به اهمیت همبودی دو اختلال و نقش این همبودی در طرحریزی مداخلات پیشگیرانه و درمانی در حیطه اعتیاد را منعکس میسازد.