تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با شدت متوسط بر محتوی و فعالیت آنزیم تلومراز بافت قلب در موشهای صحرایی سالمند
نویسندگان
1 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 دانشجوی دکتری،گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22123/chj.2018.139810.1164چکیده
مقدمه: اختلالات فیزیولوژیکی و بیماریهای مرتبط با سالمندی خطر کاهش عملکرد فیزیکی را افزایش میدهند. سبک زندگی غیر فعال با بروز نشانگرهای پیری سلولی مانند کاهش طول تلومر مرتبط است. عامل اصلی ثبات و افزایش طول تلومر آنزیم تلومراز است. هدف پژوهش حاضر تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با شدت متوسط بر محتوی و فعالیت آنزیم تلومراز بافت قلب در موشهای صحرایی سالمند بود. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع تجربی بوده که در آن 20 سر موش صحرایی نر 46 هفتهای با وزن 260 تا 310 گرم به صورت تصادفی در دو گروه 10 تایی شامل گروه تمرین و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته و پنج روز در هفته تمرین مقاومتی با شدت متوسط انجام دادند. پس از اتمام دوره در حالت ناشتا و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی نمونههای بافت قلبی از موشهای صحرایی جمعآوری شد. برای اندازهگیری فعالیت آنزیم تلومراز از روش PCR-ELISA و برای اندازهگیری محتوی تلومراز از روش ساندویچ الایزا استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون آماری t مستقل آنالیز شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که در گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل، فعالیت آنزیم تلومراز (002/0=p) و محتوی آنزیم تلومراز (042/0=p) به صورت معنیداری بیشتر بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر به نظر میرسد که هشت هفته تمرین مقاومتی با شدت متوسط میتواند سبب افزایش فعالیت و محتوی آنزیم تلومراز در بافت قلب موشهای صحرایی سالمند شود.