ارتباط بیان ژنی ACE و GHRL با بیماری مزمن کبد چرب: بینش‌های بالینی و متابولیک

نویسندگان

1 گروه شیمی و بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه بابل، عراق

doi
10.22103/jab.2025.25933.1769
چکیده

هدف: بیماری کبد چرب (FLD) یا استئاتوز کبدی، یک وضعیت پاتولوژیک است که با تجمع بیش از حد چربی در کبد بیش از ۵ تا ۱۰ درصد وزن آن تعریف می‌شود. با توجه به علل چندعاملی این بیماری که شامل اختلالات متابولیک و زمینه‌های ژنتیکی است، این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان شاخص‌های بیوشیمیایی، بیان ژنی ACE و GHRL و متغیرهای جمعیت‌شناختی مانند سن و شاخص توده بدنی (BMI) در بیماران مبتلا به FLD در مقایسه با افراد سالم انجام شد.مواد و روش‌ها: در این مطالعه ۲۰۰ نفر شرکت کردند که شامل ۱۰۰ بیمار مبتلا به FLD تأیید شده با سونوگرافی (G2) و ۱۰۰ فرد سالم همسان از نظر سن و قومیت (عراقی) به عنوان گروه کنترل (G1) بودند. تمامی افراد بزرگسال غیرسیگاری با محدوده سنی ۲۰ تا ۶۰ سال بودند که از بیمارستان آموزشی دیوانیه، عراق انتخاب شدند. آزمایش‌های بیوشیمیایی استاندارد برای اندازه‌گیری کراتینین، اوره خون، انسولین، قند خون ناشتا (FBS)، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، کلسترول تام (TC)، تری‌گلیسرید (TG)، لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL)، لیپوپروتئین با چگالی بسیار پایین (VLDL)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، نسبت AST/ALT و آلکالین فسفاتاز (ALP) انجام شد. هم‌زمان، تحلیل کمی بیان ژن ACE و GHRL صورت گرفت و سطوح بیان برای ارتباط بالینی با اختلالات متابولیک در FLD بررسی شد.نتایج: بیماران مبتلا به FLD در مقایسه با گروه کنترل دارای مقادیر بالاتر معنی‌دار در شاخص توده بدنی، کراتینین، اوره خون، انسولین، FBS، HbA1c، TC، TG، VLDL، ALT، AST و ALP بودند، در حالی که سطح HDL به‌طور معناداری پایین‌تر بود (P < 0.05). به‌طور مهم، سطح بیان ژن‌های ACE و GHRL در گروه FLD افزایش قابل توجهی داشت که با ناهنجاری‌های بیوشیمیایی مشاهده‌شده همبستگی نشان داد. این نتایج تعامل میان تغییرات بیان ژن و اختلالات متابولیک در پاتوفیزیولوژی FLD را تقویت می‌کند.نتیجه‌گیری: مقادیر P به‌طور مداوم کمتر از 05/0، استحکام ارتباطات مشاهده‌شده را تأیید می‌کند. تغییر در بیان ژن‌های ACE و GHRL می‌تواند به عنوان نشانگرهای مولکولی قابل اعتماد برای شناسایی افراد در معرض خطر بالاتر پیشرفت FLD به‌کار رود. افزون بر این، ارزیابی گسترده شاخص توده بدنی، شاخص‌های عملکرد کلیوی، شاخص‌های گلیسمی، پروفایل‌های چربی و فعالیت آنزیم‌های کبدی، بینش ارزشمند بالینی فراهم کرده و از رویکرد یکپارچه برای تشخیص زودهنگام و مدیریت FLD پشتیبانی می‌کند.