اثر پرایمینگ بذر، تراکم بوته و تاریخ کاشت بر عملکرد ذرت سیلویی در کشت تأخیری تابستانه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زراعت واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران

2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات واحد قائم شهر دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر

3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات واحد قائم شهر دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر

doi
چکیده

به منظور بررسی اثر پرایمینگ بذر بر استقرار گیاه وتعیین تاریخ کاشت و تراکم کاشت مطلوب ذرت سیلویی 704 در کشت تأخیری تابستانه، آزمایشی به صورت کرت­های دوبار خردشده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با چهار تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی قراخیل قائم­شهر استان مازندران به مدت دو سال زراعی 90-1389 و 91-1390 اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل دو تاریخ کاشت 7 و 22 مرداد به عنوان عامل اصلی، دو سطح تراکم کاشت (7 و 9 بوته در متر مربع) به عنوان عامل فرعی و چهار سطح پرایمینگ بذر (آب مقطر خالص، پلی اتیلن گلایکول 7000، نیترات پتاسیم و شاهد آب معمولی) به عنوان عامل فرعی-فرعی بودند. نتایج نشان داد که عملکرد علوفه خشک و نسبت وزن خشک بلال به کل در سال 1389 بیشتر بود. عملکرد علوفه خشک و نسبت وزن خشک بلال به کل با تأخیر در کاشت به ترتیب 7/31 و 2/18 درصد کاهش یافت. با افزایش تراکم کاشت، عملکرد علوفه خشک به میزان 4/21 درصد افزایش یافت. پرایمینگ بذر با پلی اتیلن گلایکول موجب افزایش نسبت وزن خشک بلال به کل علوفه شد. به طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که پرایمینگ بذر با محلول پلیاتیلنگلایکول، در صورت کشت تأخیری تابستانه در مرداد ماه و استفاده از تراکم کاشت 90000 بوته در هکتار، می­تواند تولید علوفه با کیفیت مطلوب را در ذرت سیلویی امکان­پذیر سازد.