طراحی الگوی راهبردی نوآوری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری
نویسندگان
1 دکتری مدیریت راهبردی دانش دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
10.22059/jed.2017.61550چکیده
هدف اصلی این تحقیق طراحی الگوی راهبردی نوآوری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران است. تحقیق از نظر هدف کاربردی- توسعهای و برحسب روش گردآوری اطلاعات، پیمایشی است. جامعة آماری تحقیق شامل 25 نفر از خبرگان صاحبنظر دارای سوابق تجربی، مدیریتی و علمی در حوزة نوآوری و امور اجتماعی در نظام جمهوری اسلامی ایران است که بهصورت هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. دادههای تحقیق از طریق مطالعة کتابخانهای و پرسشنامه گردآوری شد که به احصای ابعاد هشتگانة کلان الگو منجر شد. تحلیل عاملی ابعاد با استفاده از نرمافزار «اسمارت پی آل اس» انجام گرفت. درادامه، بهمنظور تعیین رابطه بین ابعاد و سطحبندی آنها از مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. نتایج نشان داد بر مبنای معیارهای «قدرت هدایت» و «وابستگی»، بعد «مبانی ارزشی» بهعنوان متغیر مستقل کلیدی مانند سنگ زیربنای الگو در سطح چهارم؛ «فضای اجتماعی» در سطح سوم؛ «ساختارها و نهادها»، «منابع» و «چارچوب خطمشی و سیاستگذاریها» بهعنوان متغیرهای پیونددهنده در سطح دوم و درنهایت «محتوا»، «فرایند» و «حکمرانی و ظرفیتسازی» بهعنوان متغیرهای وابسته در سطح اول قرار دارند.
