مقایسه تاثیر درمان مواجهه و بازداری از پاسخ با درمان فراشناختی بر نشانگان اختلال وسواسی-اجباری
نویسندگان
1 استادیار، گروه جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی کرمان، کرمان، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی زرند، کرمان، ایران.
doi
10.22123/chj.2018.102709.1055چکیده
مقدمه: امروزه تعداد روزافزونی از افراد دچار اختلال وسواسی- اجباری با رفتارهای تکرار شوندهای هستند که باعث تداخل در زندگی روزمره آنان است. اهمیت درمان وسواس سبب میشود درمانگران از مؤثرترین رویکردهای درمانی سود جویند. بنابراین ﻫﺪف از اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، مقایسه تاثیر درمان مواجهه و بازداری از پاسخ و درمان فراشناختی بر نشانگان اختلال وسواسی -اجباری بود. مواد و روش ها: اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ از ﻧﻮع نیمهآزﻣﺎﻳﺸﻲ ﺑﻮد. جامعه آماری شامل افراد دارای اختلال وسواسی -اجباری مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر سیرجان در سال 1396 بودند، تعداد 45 نفر به عنوان نمونه در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. اعضای یک گروه در طول 8 جلسه هفتگی مورد درمان فراشناختی و اعضای گروه دوم مورد درمان مواجهه و بازداری از پاسخ قرار گرفتند. گروه کنترل درمانی بیارتباط دریافت کردند. ابزار مورد استفاده، سیاهه وسواسی- اجباری Madesley بود. برای تجزیه دادهها از آمار توصیفی، تحلیل کواریانس و آزمون تی و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته ها: درمان مواجهه و بازداری از پاسخ، موجب کاهش معنیدار در میانگین نمرات وسواس گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل گردید (012/0=p). همچنین نمرههای به دست آمده از ارزیابیها در مراحل پیشآزمون و پسآزمون و تفاوت بین میانگین گروهها کاملاً معنیدار بود (033/0=p). نتیجه گیری: بر پایه یافتههای پژوهش، تاثیر درمان مواجهه و بازداری از پاسخ، در کاهش نشانگان اختلال وسواس در مراجعین از درمان فراشناختی مؤثرتر میباشد. بنابراین درمانگران میتوانند از این درمان در کنار درمانهای موفق دیگر، جهت ارتقا کیفیت زندگی بیماران استفاده کنند.