بررسی رابطه ی نوسازی و تکثرگرایی دینی در بین جوانان شهر و روستاهای سنندج
نویسندگان
1 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری مردمشناسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsr.2015.56316چکیده
در این پژوهش باتوجه به نظریات پیتر برگر در باب تکثرگرایی دینی و نوعشناسی جان هیک در زمینهی سبکهای دینداری (تکثرگرایی، شمولگرایی و انحصارگرایی)، به بررسی رابطهی نوسازی و تکثرگرایی دینی در بین جوانان شهر و روستاهای سنندج پرداخته شد. این پژوهش بهروش پیمایشی در سطح شهر و شش روستای سنندج (سراب قامیش، اجگره ، دویسه، تنگیسر، نیر و محراب) انجام گرفته است. نمونهی آماری شامل583 نفر از جوانان (29-18 سال) شهر و روستا بوده است که بهروش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدهاند؛ و پرسشنامهها با بهرهگیری از اندیشههای برگر در باب حاملان ثانوی نوسازی طراحی گردیدند. یافتهها نشان میدهد که شمولگرایی رایجترین نوع دینداری در بین پاسخگویان شهر و روستا میباشد و نادرترین نوع دینداری مربوط به انحصارگرایی است. نتایج رگرسیون چندمتغیره نشان میدهد که از مجموع 17 مؤلفهی معرفیشده به برنامهی رگرسیونی، موثرترین عوامل بر تکثرگرایی بهترتیب گرایش جهانی، گرایش استقلالطلبانه، کیفیت زندگی و وضعیت اجتماعی- اقتصادی است.
