قرینه گرایی، پلانتینگا و ایمان و عقل
نویسندگان
1 عضوهیات علمی دانشگاه تربیت معلم
doi
10.22091/pfk.2002.364چکیده
در این مقاله ضمن پذیرش عدم لزوم دلیل برای توجیه باور دینی، به نقد دیدگاه پلانتینگا درباره جواز معرفتی پرداخته شده است. مؤلف از یک دیدگاه درونگرایانهای درباره جواز معرفتی دفاع میکند. باور مسیحی به اعتقاد وی جواز معرفتی ندارد، ولی چون توجیه اخلاقی دارد جای ایراد ندارد. برای توجیه اخلاقی برخلاف پلانتینگا باید برخی از آگاهیهای ما اعم از قرینه گزارهای یا چیز دیگر در تأیید باور مورد بحث باشند
