ارزیابی و امکانسنجی تحقق رویکرد شهر کمکربن در شهر ارومیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار، گروه شهرسازی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22124/upk.2024.25538.1886چکیده
بیان مسئله: انتشار زیاد دیاکسید کربن که بررسی ها نشان میدهد 75 درصد از این انتشارات را شهرها به خود اختصاص میدهند و تغییرات دمایی در ایران باعث تشدید مخاطرات طبیعی مانند کمبود آب، بیابانزایی خواهد بود، هرچند که این تهدیدات امروز نیز احساس میشود، اما در آینده خطرناکتر خواهد بود، بنابراین برای نجات به اقدامات احتیاطی برای مقابله با این شرایط که احتمال وقوع آن در آینده نزدیک زیاد است نیاز داریم. هدف: هدف پژوهش حاضر ارزیابی و امکانسنجی تحقق رویکرد شهر کمکربن در شهر اورمیه میباشد؛ همچنین شناسایی عاملهای تاثیرگذار در تحقق شهر کمکربن از اهداف خرد پژوهش حاضر میباشد.روش: روش تحقیق پژوهش توصیفی–تحلیلی میباشد. در این پژوهش بعد از استخراج شاخص ها از روش تحلیل عاملی مهمترین شاخصهای شهر کمکربن رتبه بندی شدند و برای سطح بندی معیارها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. اطلاعات نیز با استفاده از مطالعات کتابخانهای و با مطالعه منابع تخصصی، مفاهیم مرتبط با گرم شدن زمین و شهر کم کربن عامل های آن استخراج شده و پس از شناخت و ارزیابی با استفاده از اسناد و پرسشنامه و مشاهدات میدانی و مصاحبه با کارشناسان و سازمانهای مربوطه، شهر اورمیه جهت امکان سنجی تحقق شهر کمکربن ارزیابی شده است. یافته ها: نتایج بررسی وضعیت موجود نشان داد، در بین مؤلفههای شهر کمکربن، مؤلفه فرم شهری نامناسبترین وضعیت را داشته است. از بین عامل-های تعیینکننده در تحقق شهر کمکربن عامل حمل و نقل (دسترسی) مهمترین عامل شناسایی شده توسط کارشناسان بود که حدود 33 درصد در تحقق شهر کمکربن مؤثر است. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشاندهنده این است که با اصلاح شبکه شهری، توسعه پیادهراهها، حذف پارکینگها و ترویج استفاده از وسایل نقلیه پاک و کم مصرف میتوان به استانداردهای شهر کمکربن نزدیک شد و اثرات مخرب گازهای گلخانهای را کاهش داد.