فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر به بررسی آزمایشگاهی عملکرد نانوسیال حاوی نانوذرات تیتانیوم اکساید (TiO2) در تولید بخار پرداخته شده است. برای این منظور از یک شبیه‌ساز نور خورشید دارای لامپ زنون به عنوان منبع تابش و یک پیرانومتر برای تعیین میزان شدت خورشیدی استفاده شد. سپس درصدهای جرمی 0/001، 0/002، 0/004، 0/04، و 0/08% از نانوذرات در سیال پایه آب، تحت شدت نور (kW.m-23/5) Suns 3/5 مورد ارزیابی قرار گرفت، تا عملکرد تبخیری آن با آب معمولی (H2O) مقایسه شد. در نهایت اثر شدت توان انرژی خورشیدی در تولید بخار بررسی شد. نتایج نشان داد که نانو سیال حاوی نانوذرات TiO2 توانایی بهتری در جذب مستقیم انرژی خورشیدی در مقایسه با آب دارد؛ به طوری که بیشترین بازده کل برای نانوسیال و آب در شدت kW.m-25/3، به ترتیب77/4%و 54% به دست می‌آید. از طرفی با افزایش غلظت نانوذرات در سیال پایه میزان جذب نور افزایش یافته و نیز افزایش میزان شدت از kW.m-21/5 تا kW.m-2 3/5 بازده محسوس را افزایش و بازده تبخیری را کاهش می‌دهد.