بررسی نقش میانجی رضایت شغلی و تعهد سازمانی در ارتباط بین خونگرمی و شایستگی همکاران و قصد جابهجایی شغلی پرستاران دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، سال 1396
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 - استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2018.97632.1033چکیده
مقدمه: شخصیت همکاران تأثیر مهمی بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی سایر همکاران در محیط کاری دارد. بخش عمدهای از تصویرسازی افراد از شخصیت، تحت تأثیر دو سازه خونگرمی و شایستگی قرار دارد. لذا پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش خونگرمی و شایستگی همکاران در قصد جابهجایی شغلی پرستاران شهر رفسنجان با توجه به نقش متغیرهای واسط رضایت شغلی و تعهد سازمانی انجام شده است. مواد و روشها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه پرستاران شهر رفسنجان در سه ماه ابتدایی سال 1396 با بیش از پنج سال سابقه خدمت بودند. نمونه تحقیق 263 پرستار بودند که با روش نمونهگیری تصادفی منظم انتخاب شدند و به پرسشنامههای خونگرمی و شایستگی همکاران؛ رضایت شغلی و تعهد سازمانی و قصد جابهجایی شغلی پاسخ دادند. تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون سوبل و تحلیل عاملی تأییدی صورت گرفت. یافتهها: مدل مفهومی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود. در مدل ساختاری مورد بررسی، تأثیر شایستگی همکاران بر رضایت شغلی، 723/0 (001/0p<) و بر تعهد سازمانی، 425/0 (009/0=p) معنادار بود. خونگرمی همکاران نیز به میزان اندک 071/0 بر تعهد سازمانی معنیدار بود (033/0=p). همچنین شواهد حاکی از تأثیر منفی رضایت شغلی به میزان 883/0- بر تمایل پرستاران به جابهجایی شغلی میباشد (016/0=p). نتیجهگیری: از بین خصائص شخصیتی، شایستگی همکاران در مقایسه با خونگرمی، میتواند نقش مهمتری در افزایش تعهد سازمانی و رضایت شغلی پرستاران و عدم تمایل آنها به جابهجایی شغلی ایفا نماید.