شناسایی بیوانفورماتیکی ژنهای القاء شده در میگوی ژاپنی (Marsupenaeus japonicus) در پاسخ به تزریق dsRNA غیراختصاصی با طول بلند و ارتباط آنها با ایمنی علیه ویروس سندروم لکه سفید (WSSV)
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده میگوی کشور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، بوشهر، ایران.
2 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22103/jab.2025.24530.1638چکیده
چکیدههدف: توسعه پایدار صنعت میگوی پرورشی در معرض تهدید طیف وسیعی از عوامل بیماریزای مهم از جمله ویروس سندرم لکه سفید (WSSV) قرار دارد که موجب ضررهای اقتصادی شدیدی به این صنعت میشود. هدف از این مطالعه، شناسایی ژنهای افتراقی بیان شده (DEGs) در میگوی کروما یا ژاپنی (Marsupenaeus japonicus) در پاسخ به تزریق dsRNA غیراختصاصی با طول بلند و ارتباط آنها با القای ایمنی علیه بیماری لکه سفید (WSD) بود. مواد و روشها: هشت داده ریزآرایه مربوط به هموسیت میگویهای تزریق شده با PBS و dsRNA غیراختصاصی با طول بلند (از هر گروه 4 نمونه) در فواصل زمانی 24 و 48 ساعت پس از تزریق، از پایگاه داده GEO با شماره دسترسی GSE61541 استخراج و با استفاده از ابزار GEO2R آنالیز شدند. دادهها پس از نرمالسازی خودکار، به نرمافزار اکسل وارد و ژنهای افتراقی بیان شده (DEGs) با P-Value تصحیح شده کمتر از 05/0 مشخص شدند. ژنهایی با LogFC بزرگتر از 2 و کوچکتر از 2- به ترتیب به عنوان ژنهای با بیان بالا و پایین در نظر گرفته شدند. سپس ژنهای افتراقی بیان شده مشترک در دو زمان 24 و 48 ساعت پس از تزریق، با استفاده از ابزار VENNY 2.0.2 شناسایی شد. یافتهها: بر اساس تحلیل دادههای ریزآرایه، در مجموع 160 ژن با بیان افتراقی (شامل 111 ژن با بیان بالا و 49 ژن با بیان پایین) در 24 ساعت پس از تزریق dsRNA و 206 ژن با بیان افتراقی (شامل 138 ژن با بیان بالا و 68 ژن با بیان پایین) در 48 ساعت پس از تزریق شناسایی شدند. تحلیل ژنهای افتراقی با استفاده از ابزار VENNY نشان داد که 74 ژن مشترک (شامل 67 ژن با افزایش بیان و 7 ژن با کاهش بیان) بین دو زمان 24 و 48 ساعت پس از تزریق dsRNA وجود داشت. تزریق dsRNAهای غیراختصاصی با طول بلند توانست موجب القای بسیاری از ژنهای مرتبط با ایمنی ذاتی نظیر Ribonuclease T2، C-type lectin 2، HSP90، Caspase Nc-like و TRIM64 در پاسخ به WSSV در میگوهای ژاپنی گردد. نتیجهگیری: فعالیتهای مختلف زیستی نظیر تشخیص الگوهای مولکولی مرتبط با عامل بیماری، اتصال، حفظ هموستازی، آپوپتوزیس، کاتالیزوری، انتقال غشایی، چپرونی و RNAi برای ژنهای القاء شده در میگوی ژاپنی در پاسخ به تزریق dsRNA غیراختصاصی با طول بلند پیش بینی شد. شناسایی این ژنها میتواند در جهت یافتن نشانگرهای زیستی مرتبط با بیماری لکه سفید در میگو، تشخیص و یا طراحی مهارکننده علیه آن مفید باشد.