زیبایی شناسانه کردن دیگری، تحلیل رتوریک بازنمایی کردها در سفرنامه های غربی
نویسندگان
1 دانشیار گروه ارتباطات دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری ارتباطات دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsr.2014.56283چکیده
مقالهی پیشرو از رسالهای استخراج شده است که به مسئلهی بازنمایی کردها در سفرنامههای غربی و شناسایی ابزارهای رتوریکی مورد استفادهی متون مذکور در برساختن متنی تفاوت فرهنگی معطوف بوده است. در رابطه با مسئلهی مورد مطالعه، مهمترین سوالات مطروحه عبارت بودند از: 1. کردها چگونه (با استفاده از کدام یک از ابزارهای رتوریکی) در سفرنامههای غربی بازنمایی (و برساخته) شدهاند؟ 2. آیا بازنماییهای مذکور یکدست هستند یا دوگانه[1]؟ ابزارهای رتوریکی مورد استفادهی این متون سفرنامهای متعدد هستند و در مقالهی حاضر تنها به رصد نحوهی کاربست یکی از این استراتژیها، استراتژی زیباییشناسانه کردن، در متون سفرنامههای غربی اکتفا شده است. لذا پرسش محوری مقالهی حاضر این است: کیفیت و اشکال کاربست استراتژی رتوریکی «زیباییشناسانه کردن» در سفرنامههای غربی دورههای مختلف به چه ترتیب است؟ آیا در سفرنامههای متاخر شاهد تداوم کاربست این استراتژی هستیم؟ چهارچوب تحلیلی- نظری این کار بر پایهی بصیرتهای اخذشده از مطالعات پسااستعماری، بهویژه آرای ادوارد سعید، دیوید سپر، مری پرات و استوارت هال تدوین شده است که مبنای بسیاری از مطالعات معطوف به خوانش متنی برخوردهای بینفرهنگی بوده است. روششناسی مورد استفاده در این کار تحلیل رتوریک است که بهویژه باتوجه به رِوایی و داستانی بودن مواد مورد تحلیل (سفرنامهها) روش متنی درخوری محسوب میشود. در این راستا متون به دو دستهی متون دورهی اول یا استعمار و دورهی متاخر یا مدرن تقسیم شدند. یافتههای ما نشان میدهد که استراتژی زیباییشناسانه کردن هم در متون دورهی متقدم (دورهی استعمار) بهوفور و در اشکال مختلف بهکار رفته است و هم شاهد تداوم کاربست این استراتژی در متون دورهی متاخر (دورهی پسااستعمار) هستیم. لذا کاربست استراتژیهای گفتمان امپراتوری در متون تولیدشده در دورهی پس از استعمار نیز کماکان تداوم دارد. [1] Ambivalent
