بررسی اثر ناهمگنی بافت استخوان بر توزیع دز چشمه‌ی براکی‌تراپی 103Pd مدل MED3633 به روش مونت‌کارلو

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی شاهرود

2 دانشگاه صنعتی شاهرود

doi
10.22052/4.1.25
چکیده

در تعیین پارامترهای دزیمتری چشمه­های براکی­تراپی تنها با به کار بردن محیط آب اطراف چشمه با چگالی تقریباًgr/cm3 1، برای همه­ی بافت­های بدن نمی­توان به نتیجه­ی درستی دست یافت.در این مطالعه با انتخاب بافت استخوان با چگالیgr/cm340/1 و با استفاده از کد مونت‌کارلویMCNP4C شبیه­سازی­های لازم برای تعیین پارامترهای دزیمتری در فواصل و زاویه­های مختلف انجام شده و اختلاف نسبی بین این دو حالت با یکدیگر مقایسه شده است.نتایج نشان می­دهند که، اختلاف نسبی تابع دز شعاعی درفاصله­ی cm75/0 حدود 70 درصد و در فاصله­ی cm5/0 به بیش از 190 درصد می­رسد. همچنین با افزایش فاصله از چشمه (در فواصل بیشتر از cm1) این اختلاف نسبی حدود 90 درصد می­­باشد. اختلاف نسبی تابع ناهمسانگردی در فانتوم بافت استخوان نسبت به فانتوم آب در زاویه­های نزدیک به چشمه مشهودتر است به­طوری­ که در زاویه­ی صفر درجه اختلاف بیش از 40 درصدی را نشان می­دهد. همچنین بیشینه اختلاف نسبی در استفاده از فانتوم بافت استخوان به جای فانتوم آب با افزایش زاویه ازصفر درجه به 90 درجه کاهش پیدا می­کند. مقدار ثابت نرخ دز در فانتوم بافت استخوان(034/0± 840/0) بزرگتر از فانتوم آب (014/0± 682/0) به دست آمده است. بنابراین با نتایج به‌دست آمده در این تحقیق در زمان استفاده از روش براکی‌تراپی در درمان تومورهای بدخیمی که در مجاورت با بافت استخوان قرار دارند می­بایست تصحیحات لازم مربوط به پارامترهای دزیمتری بافت استخوان را در برنامه­های طراحی درمان طبق جدول­های به دست آمده در این پژوهش اعمال نمود.