بررسی صفات بیوشیمیایی و شیمیایی ژنوتیپهای مختلف برنج تحت تنش شوری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.
3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج
doi
چکیده
شوری یکی از مهمترین موانع کشاورزی است که تولید محصولات زراعی را کاهش میدهد. جهت بررسی تأثیر شوری بر برخی خصوصیات بیوشیمیایی و شیمیایی گیاه برنج، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج در سال 1391 اجرا شد. فاکتور اصلی 4 سطح شوری (0، 44، 88 و 132 میلیمولار NaCl) و فاکتور فرعی 11 ژنوتیپ برنج بودند. میزان کلروفیل، قندهای محلول، پرولین و پروتئین محلول برگ، سدیم برگ و ریشه، پتاسیم برگ و ریشه، نسبت سدیم به پتاسیم برگ و ریشه اندازهگیری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. ژنوتیپها از نظر تمامی صفات به جز نسبت سدیم به پتاسیم برگ دارای اختلاف معنیداری در سطوح 1 و 5 درصد بودند. همبستگی مثبت و معنیداری بین پرولین و قندهای محلول برگ در شرایط تنش مشاهده شد. تجزیه به عاملها بر اساس تجزیه به مؤلفههای اصلی و چرخش وریماکس در شرایط بدون تنش 5 و در شرایط تنش (متوسط تنشها) 4 عامل به ترتیب 79/79 و 68/10 درصد تغییرات را تبیین کردند. ژنوتیپهای مورد نظر با استفاده از تجزیه خوشهای و روش وارد در هر دو شرایط عدم تنش و تنش، 3 گروه را تشکیل دادند. نتایج حاصل از تجزیه ضرایب عاملی، نشانگر اهمیت مؤلفه تحمل به تنش شامل صفات پرولین و پروتئین برگ در گزینش ژنوتیپهای مطلوب برای شرایط تنش شوری بود. با توجه به نتایج حاصله، میتوان از تلاقی ژنوتیپهای خوشه اول با خوشه سوم به علت حداکثر اختلاف، جهت بهرهوری از هتروزیس و ایجاد تنوع ژنتیکی استفاده نمود.