شناسایی و تحلیل محورهای غالب در تحقیقات مرتبط با اخلاق در برنامهریزی شهری: مرور نظاممند پیشینه با روش تحلیل مضمون
نویسندگان
1 گروه برنامه ریزی شهری، دانشکده شهرسازی و معماری، دانشگاه هنر تهران، ایران
2 دانشیار، گروه برنامهریزی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران
doi
10.22124/upk.2023.23481.1824چکیده
بیان مسئله: اخلاق با مسئله انتخاب و قضاوت عملی در ارتباط است. ازآنجاکه ماهیت برنامهریزی شهری به پیگیری منافع اجتماع با تعیین اقدامات مناسب برای آینده طی انتخابهای متوالی در زمینههای پیچیده و شرایط نامعلوم مربوط میشود، میتوان گفت ملاحظات اخلاقی بخشی جداییناپذیر از آن بوده و ادغام فلسفه اخلاق با اندیشهها و تلاشهای حرفهای برنامهریزی اجتنابناپذیر است. اخلاق از دههی 1970جایگاهی ثابت در میان پژوهشهای برنامهریزی پیدا کرد و موجی از آثار در این رابطه منتشر گردید. اما چالشهای مطرحشده در دوران معاصر و کاهش توجه به این موضوع، بازبینی و بازاندیشی درباره محتوای اخلاقی در برنامهریزی را ضروری کرده است.هدف: هدف از این پژوهش ارائهی دیدگاهی جامع و کلی از موضوع اخلاق در برنامهریزی با شناسایی و تشریح اولویتهای اصلی پژوهشگران در این حوزه است.روش: این پژوهش بر اساس هدف، بنیادی و ماهیتاً کیفی بوده و با اتخاذ رویکرد توصیفی- تبیینی و بهکارگیری رویکردی ترکیبی شامل مرور نظاممند و تحلیل مضمون، 110 تحقیق منتخب را مورد بازبینی، دستهبندی و سنتز دقیق قرار داده است.یافتهها: این مقاله علاوه بر شناسایی سه مضمون فراگیر شامل ادغام نظریههای اخلاقی با نظریهی برنامهریزی، اخلاق در عرصهی عمل حرفهای و اخلاق در عرصهی دانشگاهی، مضامین پایه و سازماندهنده را نیز تشریح و با بررسی نتایج تحقیقات در هر لایه، شکافهای موجود و مسیرهای بالقوه را برای پژوهش در آینده معرفی کرده است.نتیجهگیری: با وجود پراکندگی و کاهش تعادل مضامین در لایههای مختلف، طبق بررسیها برخی از آنها جایگاه ثابتی در پژوهشها داشتهاند: استخراج دیدگاههای اخلاقی برنامهریزان، بررسی کدهای حرفهای و آموزش اخلاق. همچنین جریان پژوهشها در دو دههی اخیر، نشانگر پررنگ شدن زمینهی برنامهریزی و اهمیت و تأثیر آن در انتخاب، تفسیر و آموزش مفاهیم و ایدههای اخلاقی است. بدین ترتیب اهمیت توجه به فرآیندهای اجتماعی، فضایی و سیاسی در جریان ادغام فلسفهی اخلاق با برنامهریزی بیشازپیش برجسته شده است.