تأثیر آموزش گروهی مهارت‌های زندگی بر سلامت عمومی و کیفیت زندگی پرستاران

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، گروه مشاوره، قوچان، ایران.

2 مربی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس زینبیه پیشوا، تهران، ایران.

3 کارشناس پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران.

4 دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

doi
چکیده

خلاصه مقدمه: شغل پرستاری به دلیل استرس‌زا بودن موجب کاهش سلامت و کیفیت زندگی می‌شود. آموزش مهارت‌های زندگی به عنوان یک روش آموزشی می‌تواند سلامت عمومی و کیفیت زندگی پرستاران را ارتقاء دهد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش گروهی مهارت‌های زندگی بر سلامت عمومی و کیفیت زندگی پرستاران انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه تجربی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون بود. جامعه آماری این پژوهش پرستاران بیمارستان‌های شهر ورامین در سال 1394 بودند. در مجموع30 پرستار با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش10 جلسه70 دقیقه‌ای به صورت گروهی با روش مهارت‌های زندگی آموزش دید. گروه‌ها پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) گلدبرگ و هیلیر و پرسشنامه کیفیت زندگی (LQQ) سازمان بهداشت جهانی را تکمیل کردند. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.  یافته‌ها: بین گروه‌های آزمایش و گواه در سلامت عمومی و کیفیت زندگی تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر آموزش گروهی مهارت‌های زندگی به طور معنی­داری باعث افزایش سلامت عمومی (737/149=F) و کیفیت زندگی (415/129=F) پرستاران شد (001/0>p). نتیجه‌گیری: آموزش گروهی مهارت‌های زندگی می‌تواند در افزایش سلامت عمومی و کیفیت زندگی پرستاران اثربخش باشد. بنابراین، مشاوران و درمانگران در کنار سایر روش‌ها می‌توانند از روش مذکور برای افزایش سلامت عمومی و کیفیت زندگی استفاده کنند.