تبیین جامعه شناختی رابطه ی اوقات فراغت و اشکال جدید سرمایه (مطالعه موردی دانشجویان دانشگاه کردستان)
نویسندگان
1 عضو هیأت گروه جامعه شناسی علمی دانشگاه کردستان
2 کارشناس ارشد جامعه شناسی
3 کارشناس ارشد برنامه ریزی و رفاه اجتماعی
doi
10.22059/jsr.2014.56276چکیده
بررسی نقش اوقات فراغت در زندگی جوانان و مشخص نمودن کارکردهای آن امری حائز اهمیت است و با مطالعهی علمی و شناخت دقیق اوقات فراغت و تأثیر آن بر شکلگیری سرمایهی اجتماعی و سرمایهی فرهنگی اقشار مختلف جامعه میتوان از این مفهوم بهعنوان متغیر پیشبینیکننده در تحلیل مسائل اجتماعی و فرهنگی جامعه سود جُست و اهداف فردی و اهداف کلی جامعه (افزایش سرمایهی فرهنگی و سرمایهی اجتماعی) که در راستای بهبود زندگی فردی و جمعی و توسعهی کشور است را برآورده کرد. پژوهش حاضر تلاشی است برای تبیین رابطهی اوقات فراغت دانشجویان با شکلگیری سرمایهی اجتماعی/ فرهنگی آنان. لذا پرسشهای محوری آن حول این مسئلهی اصلی صورتبندی شدهاند که چه عواملی بر شکلگیری اشکال جدید سرمایه (سرمایهی اجتماعی و سرمایهی فرهنگی) تأثیرگذار است؟ و آیا رابطهای بین اوقات فراغت و شکلگیری اشکال جدید سرمایه وجود دارد؟ چهارچوب مفهومی و نظری پژوهش از نظریههای اندیشمندانی از جمله بوردیو استخراج شده است. جامعهی آماری تحقیق شامل کلیهی دانشجویان دانشگاه کردستان در سال تحصیلی 91 – 90 که مشغول به تحصیل بودند، میباشد که کلاً 11000 نفر بودند و با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونهگیری طبقهای نسبی 300 نفر از آنها انتخاب گردید. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که میان اوقات فراغت و شکلگیری اشکال جدید سرمایه رابطهی معناداری وجود دارد. با توجه به نتایج تحقیق، اوقات فراغت با شاخصهای سرمایهی فرهنگی تجسمیافته و مشارکت اجتماعی دارای بیشترین ضریب همبستگی است.