مقایسه ساختار نظارتی و روش‌های نیل به ایمنی در صنایع هسته‌ای و هوایی

نویسندگان

1 انرژی اتمی ایران

2 انرژی اتمی ایران

3 انرژی اتمی ایران

4 انرژی اتمی ایران

doi
10.22052/3.3.19
چکیده

ایمنی مهم­ترین اصل مورد توجه در صنایع حساس با تاثیرات و زمینه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی گسترده بویژه در صنایع هوایی و هسته‌ای است. قابلیت اطمینان بالا و حصول ایمنی در سیستم‌های حساس، یک هدف بسیار مهم و مقدم بر بسیاری از دیگر اهداف از جمله اهداف اقتصادی می‌باشد. در این بررسی ضمن مرور روش‌ها و متدولوژی‌های بکار گرفته شده در صنایع هسته‌ای و هوایی برای کاهش ریسک و نیل به ایمنی بیشتر، نقاط مشترک که قابل استفاده در دو صنعت هستند بیان شده و ضمن مرور مفاهیمی نظیر فرهنگ ایمنی، سیستم‌های مدیریت، خطاهای انسانی، ارزیابی ریسک و اصل دفاع در عمق،  نقش کلیدی هر یک از آنها در ایجاد و ارتقاء ایمنی سیستم‌ها بیان می‌شود. همچنین چارچوب‌های قانونی و نظارتی ملی و بین‌المللی و نقش نظام‌های ایمنی (رگولاتوری) برای ایجاد و ارتقاء ایمنی در دو صنعت مزبور معرفی می‌شوند. چارچوب نظارتی در سطح ملی در کشور ما بر عهده مرکز نظام ایمنی هسته‌ای کشور و سازمان هواپیمایی کشوری است.