مقایسه ساختار نظارتی و روشهای نیل به ایمنی در صنایع هستهای و هوایی
نویسندگان
1 انرژی اتمی ایران
2 انرژی اتمی ایران
3 انرژی اتمی ایران
4 انرژی اتمی ایران
doi
10.22052/3.3.19چکیده
ایمنی مهمترین اصل مورد توجه در صنایع حساس با تاثیرات و زمینههای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی گسترده بویژه در صنایع هوایی و هستهای است. قابلیت اطمینان بالا و حصول ایمنی در سیستمهای حساس، یک هدف بسیار مهم و مقدم بر بسیاری از دیگر اهداف از جمله اهداف اقتصادی میباشد. در این بررسی ضمن مرور روشها و متدولوژیهای بکار گرفته شده در صنایع هستهای و هوایی برای کاهش ریسک و نیل به ایمنی بیشتر، نقاط مشترک که قابل استفاده در دو صنعت هستند بیان شده و ضمن مرور مفاهیمی نظیر فرهنگ ایمنی، سیستمهای مدیریت، خطاهای انسانی، ارزیابی ریسک و اصل دفاع در عمق، نقش کلیدی هر یک از آنها در ایجاد و ارتقاء ایمنی سیستمها بیان میشود. همچنین چارچوبهای قانونی و نظارتی ملی و بینالمللی و نقش نظامهای ایمنی (رگولاتوری) برای ایجاد و ارتقاء ایمنی در دو صنعت مزبور معرفی میشوند. چارچوب نظارتی در سطح ملی در کشور ما بر عهده مرکز نظام ایمنی هستهای کشور و سازمان هواپیمایی کشوری است.