اثربخشی درمان توانبخشی عصب- روانشناختی بر عملکرد توجه مستمر در دانشآموزان با اختلال ریاضی شهر تبریز
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، آزمایشگاه علوم اعصاب شناختی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشجوی دکترای تخصصی علوم اعصاب شناختی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
چکیده
خلاصه مقدمه: اختلال در ریاضیات عبارت است از ناتوانی در انجام مهارتهای مربوط به حساب با توجه به ظرفیت هوشی و سطح آموزشی که از کسی انتظار میرود. پژوهش حاضر نیز با هدف تعیین اثربخشی درمان توانبخشی عصب- روانشناختی بر عملکرد توجه مستمر در دانشآموزان با اختلال ریاضی انجام شد. مواد و روش ها: طرح پژوهش حاضر به صورت نیمه آزمایشی با دو گروه آزمودنی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شهر تبریز در سال 1395 بود، و نمونه مورد نظر از مناطق پنجگانه اختلالات یادگیری انتخاب شدند. روش نمونهگیری به صورت تصادفی ساده بود. بدین صورت که یک گروه 10 نفره شامل افراد مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی و 10 نفر نیز شامل گروه گواه بود. یعنی افرادی که مبتلا به ناتوانی یادگیری هستند اما مداخلهای برای آنها صورت نگرفت. تعداد جلسات درمانی 20 جلسه بود و هر جلسه 45 دقیقه به طول میانجامید. ابزار پژوهش شامل برنامه کامپیوتری توانبخشی عصب- روانشناختی Sound Smart و آزمون عملکرد پیوسته بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام شد. یافته ها: بین میانگین نمرههای پیشآزمون و پسآزمون گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنیداری وجود داشت (001/0>p)، به نحوی که توانبخشی عصب- روانشناختی باعث بهبود توجه مستمر در دانشآموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری ریاضی گردید. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد توانبخشی عصب- روانشناختی میتواند به عنوان یک روش اثربخش در افرادی که اختلال یادگیری ریاضی دارند مورد استفاده قرار بگیرد.