اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب و افسردگی زنان مراجعه‌کننده به متخصص توانبخشی در سال 1394

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی سلامت، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران.

2 دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور، نیشابور، ایران.

3 کارشناسی روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران.

4 دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بروجن، بروجن، ایران

5 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: اختلالات‌‌ افسردگی و اضطرابی از شایع‌ترین اختلالات روانپزشکی در جمعیت عمومی هستند که به صورت بحرانی افزایش یافته­اند. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب و افسردگی زنان مراجعه­کننده به متخصص توانبخشی بود. مواد ‌و‌‌ روش‌ها: پژوهش حاضر، یک مطالعه نیمه تجربی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل  بیماران زن مراجعه­کننده به متخصص توانبخشی همدان بود. نمونه­ها شامل 36 نفر بودند که از این تعداد 18 بیمار در گروه آزمایش و 18 بیمار در گروه کنترل قرار گرفتند. نمونه­ها به روش نمونه‌گیری تصادفی مبتنی بر ملاک ورود انتخاب شدند. ارزیابی روانی شامل مصاحبه بالینی بر طبق DSM-5،‌ پرسشنامه  اضطراب و افسردگی بک بود. طرحواره درمانی طی 8 جلسه (هفته‌ای 2 جلسه) 2 ساعته در مورد گروه آزمایش انجام شد. پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری 1ماهه بعد از دوره آموزش در مورد هر دو گروه انجام شد و داده­ها به کمک آماره­های توصیفی و آزمون تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شدند. یافته ­ها: نتایج به دست آمده حاکی از تأثیر طرحواره درمانی بر کاهش اضطراب و افسردگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بود (01/0p<). یافته‌ها نشان دادند که شاخص‌های اضطراب و افسردگی پس از مداخله درمانی به شیوه‌ طرحواره درمانی در دوره پیگیری به طور معنی­داری کاهش یافتند (01/0p<). نتیجهگیری: برنامه طرحواره درمانی می­تواند جزء برنامه­های مداخلاتی در سطوح گروه­های بیماران اختلالات خلقی در مراکز مشاوره و بیمارستان‌های عمومی قرار گیرد و سلامت روان بیماران مبتلا به اختلالات جسمی را ارتقاء دهد.