بررسی اثر Boswellia serrata در کاهش اثرات مرتبط با آرتریت القایی در موش‌های صحرایی نر آلبینو

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشکده آموزش، دانشگاه القادسیه، عراق

2 گروه زیست شناسی، دانشکده آموزش، دانشگاه القادسیه، عراق

doi
10.22103/jab.2025.24637.1643
چکیده

هدف: آرتریت یک اختلال التهابی مزمن است که با درد مفاصل، تورم و اختلال عملکرد مشخص می‌شود. اغلب با عوارض قابل توجه و کاهش کیفیت زندگی همراه است. مطالعه حاضر اثرات درمان‌های مختلف را بر ضخامت پنجه، نشانگرهای استرس اکسیداتیو و پارامترهای خودایمنی/التهابی در مدل آرتریت بررسی کرد.مواد و روش‌ها: این مطالعه در گروه علوم زیستی دانشگاه القادسیه با استفاده از موش‌های صحرایی نر آلبینو انجام شد. موش‌ها در قفس‌های پلاستیکی مخصوص پرورش داده شدند و در محدوده دمایی 20-25 درجه سانتی گراد نگهداری شدند. آرتریت با استفاده از ادجوانت کامل فروندز القا شد که روزانه به مدت 14 روز به پد پای راست تزریق می‌شد. موش ها به سه گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، حیواناتی که در آن‌ها آرتریت با تزریق مکمل فروندز کامل به پد پا ایجاد شد، و حیواناتی که در آنها آرتریت به مدت 14 روز القا شد و سپس Boswellia serrata تجویز شد. نتایج با استفاده از نرم افزار آماری SPSS، آزمون ANOVA و کمترین تفاوت معنی دار (LSD) برای آزمون معنی داری نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: در ارزیابی ضخامت پنجه، گروه آرتریت نسبت به گروه کنترل، که تا حدی با تیمارهای آرتریت به علاوهBoswellia serrata کاهش یافته بود افزایش قابل توجهی نشان داد. گروه کنترل اندازه‌های ثابتی را در تمام طول آزمایش حفظ کردند، در حالی که گروه آرتریت بهبودی نسبی را نشان داد. گروه آرتریت به علاوه Boswellia serrata مطلوب‌ترین نتایج را داشتند. مقدار LSD گزارش شده 219/0 نشان دهنده اهمیت آماری تفاوت بین گروه‌ها است. تجزیه و تحلیل استرس اکسیداتیو و نشانگرهای آنتی اکسیدانی نشان داد که گروه آرتریت دارای بالاترین سطوح نشانگر پراکسیداسیون لیپیدی MDA، همراه با پایین‌ترین سطوح آنزیم‌های آنتی اکسیدانیSOD، GSH و CATاست که نشان‌دهنده ضعف دفاعی آنتی‌اکسیدانی است. گروه آرتریت آرتریت به علاوه Boswellia serrata سودمندترین نتایج را نشان داد. با توجه به التهاب و نشانگرهای خودایمنی، گروه آرتریت سطوح فاکتور روماتوئید (RF)، پروتئین واکنشی C (CRP) و پپتید سیترولین دار ضد حلقوی (ACCP) را به طور قابل توجهی افزایش داد که نشان دهنده خودایمنی و التهاب قابل توجه است. گروه آرتریت به علاوه Boswellia serrata نتایج متوسطی را نشان داد. اهمیت آماری تفاوت بین گروه‌ها توسط مقادیر LSD گزارش شده پشتیبانی شد.نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که درمان‌های آرتریت به علاوه Boswellia serrata می‌توانند اثرات مفیدی در کاهش تغییرات ضخامت پنجه، استرس اکسیداتیو و پارامترهای خودایمنی/التهابی مشاهده‌شده در مدل آرتریت ارائه دهند.