فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به گسترش علوم و فنون در زمینۀ پزشکی و نیاز بیش از پیش به افزایش دقت و کیفیت درمان، سبب توسعۀ روش‌های درمانی مختلف شده است، به‌طوری ‌که تقریباً در دو دهۀ اخیر پرتو درمانی حین عمل ‌جراحی (IORT) به‌عنوان یکی از تکنیک‌های جدید برای درمان بیماران مبتلا به سرطان استفاده می‌شود. یکی از مهم‌ترین مشکلات این روش به‌دست ‌آوردن دزیمتری دقیق است، زیرا نه قبل و نه بعد از عمل جراحی تصاویر گرفته شده از ناحیۀ پرتو داده شدۀ بیمار، به‌طور دقیق با هم مطابقت ندارند. بنابراین خصوصیات دزیمتریک شتاب‌دهنده‌های مورد استفاده در پرتودرمانی حین عمل ‌جراحی در مقایسه با شتاب‌دهنده‌های معمولی، متفاوت و مشکل‌تر است. هدف اصلی این تحقیق بررسی سر شتاب‌دهندۀ سبک و قابل‌حمل پرتودرمانی حین عمل LIAC و محاسبۀ ویژگی‌های دزیمتری آن است. برای این منظور سر شتاب‌دهندۀ LIAC با استفاده از روش مونت‌کارلو (MCNP < span dir="RTL">) شبیه‌سازی شد. سپس به کمک منحنی‌های درصد دز عمقی به‌دست‌آمده از اندازه‌گیری تجربی برای اپلیکاتور الکترونی مرجع (cm10) در تمامی انرژی‌های شتاب‌دهنده، مدل شبیه‌سازی‌شده اعتبارسنجی شد. به‌طوری‌که اندازه‌گیری‌های تجربی با شتاب‌‌دهندۀ الکترونی LIAC مدل MeV 12 انجام شد. درنهایت برخی از ویژگی‌های دزیمتری از جمله بیشینۀ دز جذبی در داخل فانتوم معادل آب(Dm) ، عمق بیشینۀ دز(dm) ، عمقی که دز نصف می‌شود(R50) ، برد عملی(Rp < /sub>)  و پروفایل دز و دیگر پارامترهای دزیمتری برای اپلیکاتور مرجع (cm10) در تمامی انرژی‌های شتاب‌دهنده ارزیابی شد. نتایج حاصل‌شده از این کار نشان می‌دهد که شتاب‌دهندۀ ‌LIAC به‌گونه‌ای طراحی شده که مخصوص روش پرتودرمانی حین عمل است