ابن عربی، مولانا و اندیشه وحدت وجود (2)
نویسندگان
1 عضو هیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی قم
doi
10.22091/pfk.2000.458چکیده
اندیشه وحدت وجود، از اندیشههای اساسی عرفان نظری اسلامی بوده و ابنعربی و مولانا از قلل رفیع آن هستند. موضوع این مقاله ربط و نسبت میان این سه است. این نوشتار از دو بخش تشکیل شده است: در بخش اول که در این شماره عرضه میگردد و قسمت اعظم مقاله را تشکیل میدهد، چیتیک (نویسنده مقاله) پس از اشاره به معنا و ساختار لغوی وحدت وجود، اجمالی از تاریخچه آن را در میان صوفیه از قرن دوم تا زمان ابنعربی ذکر میکند. سپس با تفصیل بیشتری به توضیح روش ابنعربی، دیدگاه او در مورد وحدت وجود، تنوع نظریات او در این مورد و سادهانگاریها و کژفهمیهایی که بهویژه خاورشناسان در فهم تعالیم ابنعربی رواداشتهاند، یادآور میشود. وی در ادامهی این بخش به بررسی اندیشه وحدت وجود در میان شاگردان باواسطه یا بیواسطه ابنعربی از قونوی گرفته تا عبدالرحمن جامی، میپردازد.