تأثیر ابعاد سرمایه فکری بر عملکرد توسعه محصول جدید با نقش تعدیلی رکود دانش

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه شهید بهشتی.

2 ** دانشیار، دانشگاه شهید بهشتی.

doi
چکیده

 پژوهش حاضر با رویکردی کمّی سعی دارد تأثیر مؤلفه‌های سرمایه‌ فکری بر قابلیت ‌یادگیری سازمانی و نوآوری به‌عنوان متغیر میانجی و سپس ارتباط آن‌ با عملکرد توسعه محصول جدید به‌عنوان متغیر وابسته اصلی پژوهش را آزمون کند؛ همچنین در این پژوهش بر تأثیر تعدیلی متغیر ایستایی دانش تأکید می‌شود. 10 فرضیه، تبیین‌کننده روابط این متغیرها است. برای تحلیل داده‌‌‌ها از نرم‌افزارهای SPSS19 و SmartPLS2 استفاده شده است. جامعه موردمطالعه، شرکت‌های فعال در مراکز رشد واحدهای فناوری تهران است که نمونه‌ای 124‌تایی به روش تصادفی انتخاب شد. پرسشنامه‌ای با طیف پنج‌گانه لیکرت که از منابع معتبر برای طراحی آن استفاده شده و روایی آن با نظر اساتید به تأیید رسید در این مؤسسه‌ها توزیع و به روش خود‌گزارشی تکمیل شد. پایایی ابزار مورداستفاده با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ برای بخش سرمایه فکری 910/0، قابلیت یادگیری سازمانی 916/0، نوآوری 896/0 عملکرد توسعه محصول جدید 881/0 و رکود دانش 517/0 به‌دست آمد که نشان‌دهنده مطلوبیت مناسب ابزار است. الگوی پژوهش با استفاده از روش الگوی معادلات ساختاری و با رویکرد حداقل مربعات جزئی آزمون شد. نتایج، ضمن برازش خوب الگو، همه فرضیه‌های پژوهش به‌جز یک مورد را تأیید کرد.