روش‌شناسی تفسیری هایدگر

نویسندگان

1 استادیار گروه جامعه‏شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jsr.2013.56193
چکیده

یکی از جریان‌ها و مکاتب روش‌شناسی که دربرابر مکتب اثبات‌گرایی قرار دارد و دانشمندان علوم اجتماعی از رویکرد و روش آن مکتب درمقابل روش اثبات‌گرایی استفاده می‌کنند، روش هرمنوتیک است. در طول اعصار، دربارۀ قواعد و روش‌های درست‌فهمیدن، مطالب متفاوتی نگاشته شده است.به‌عبارتی، قدمت فهم و تفسیر، از هنگام پیدایش انسان، در وجود او سرشته شده است؛ لیکن تأمل بر نحوۀ فهم و پرسش از فهم و تفسیر، دارای تاریخ خاصی است.در گذشته، تا زمان هایدگر، اذهان متفکران بیشتر معطوف‌به نشان‌دادن قواعد فهم و نحوۀ تفسیر بوده است؛ به‌عبارتی، درست درک‌نمودن آنچه درواقع، است.اما هایدگر براساس مبانی اندیشۀ خود و تفسیری که از حقیقت ارائه داده، مسئلۀ فهم و هرمنوتیک را در مسیر دیگری سوق داده است که تحولات بنیادینی را در هرمنوتیک به‌وجود آورده است.در اینجا نشان خواهیم داد که هایدگر چه تحولی در تفسیر و فهم ایجاد نموده و اثرات آن را تبیین خواهیم نمود.