بررسی وضعیت حقوقی دستگاه‌های حفاری فراساحلی

نویسندگان

1 استاد دانشکدۀ حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jcl.2017.224750.633433
چکیده

دستگاه حفاری اصلی‌ترین تجهیز صنعت بالادستی نفت و گاز است که در فعالیت‌های اکتشافی، توسعه‌ای و نیز افزایش بازیافت برای حفر یا تعمیر چاه‌ها به‌کار گرفته می‌شود. موضوعات مرتبط با دستگاه‌های حفاری فراساحلی با توجه به محل فعالیت آن‌ها که در دریا بوده و الزامات حاکم بر آن محل دارای پیچیدگی‌های بیشتری است، از‌این‌رو، وضعیت دستگاه‌های یادشده از دیدگاه حقوقی محل اختلاف است که این امر نه‌تنها در حقوق بین‌الملل، بلکه در حقوق ایران نیز روشن نیست. وضعیت حقوقی دستگاه‌های حفاری فراساحلی بر صلاحیت دولت‌ها راجع به آن‌ها نیز مؤثر است که این امر بر اهمیت بررسی این مسئله می‌افزاید. بنابراین، نگارندگان این مقاله در صددند ضمن بررسی دیدگاه‌های مطرح‌شده در این حوزه مبنی بر کشتی یا جزیرۀ مصنوعی محسوب نمودن دستگاه‌های یادشده یا قائل شدن به وضعیت دوگانه یا وضعیت خاص و مستقل برای این قبیل دستگاه‌ها، مناسب‌ترین وضعیت حقوقی را که بتواند پاسخگوی نیاز صنعت نفت و گاز باشد، تعیین نمایند.