بررسی تطبیقی تعویق صدور حکم در حقوق کیفری ایران، انگلستان و فرانسه
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز
2 استادیار گروه حقوق دانشگاه بجنورد
3 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jcl.2017.227216.633449چکیده
تعویق صدور حکم از جلوههای نوین کیفرزدایی و فردی کردن پاسخ به پدیدۀ بزهکاری است. خاستگاه این نهاد، نظام کامنلا بوده و از آنجا به کشورهای دیگر مانند فرانسه وارد شده است. در ایران نیز قانونگذار برای اولین بار ضمن قانون مجازات اسلامی 1392ش و با الهام از قانون مجازات فرانسه، این نهاد را وارد نظام کیفری کرد. هرچند قانونگذاران هر سه نظام در پیشبینی این نهاد اهداف مشترکی مانند کیفرزدایی، اصلاح و درمان و بازاجتماعی کردن مجرمان از رهگذر عدم برچسبزنی مجرمانه را دنبال میکنند، ولی شرایط و ترتیباتی که در زمان صدور و اجرای آن پیشبینی شده متفاوت با یکدیگر است. افزون بر این، در نظام کیفری ایران با وجود الگوبرداری از قانون مجازات فرانسه، برخی از موضوعات مرتبط با این نهاد پیشبینی نشده است. نگارندگان این مقاله تلاش دارند با رویکرد تطبیقی و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی ضمن بیان پیشینۀ نهاد تعویق صدور حکم، مهمترین تفاوتها و اشتراکهای این سه نظام را بیان کرده، از نکات مبهم قانون مجازات اسلامی ابهامزدایی نمایند.