طراحی ابزار سنجش رفتارهای پیشگیری‌کننده از خوددرمانی در کودکان زیر شش سال بر اساس تئوری رفتار برنامه‌ریزی شده

نویسندگان

1 گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.

2 گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

3 گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

4 گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.

doi
چکیده

مقدمه: ضرورت سنجش تداوم رفتارهای پیشگیری­کننده، مورد تأکید پژوهشگران عرصه سلامت قرار دارد و دستیابی به این هدف، مستلزم به­ کارگیری ابزاری مناسب در متون علمی است. لذا پژوهش حاضر با هدف طراحی ابزار سنجش رفتارهای پیشگیری­ کننده از خوددرمانی در کودکان بر اساس تئوری رفتار برنامه ­ریزی شده صورت پذیرفت. مواد و روش­ ها: این مطالعه توصیفی – مقطعی در سال 1393 با روش نمونه­ گیری تصادفی بر روی 231 نفر از مادران دارای کودک زیر 6 سال مراجعه­ کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان آزادشهر انجام شد. روایی صوری کیفی و کمی مورد بررسی قرار گرفت و نسبت و شاخص روایی محتوای ابزار، با قضاوت کیفی یک پانل 10 نفره خبرگان محاسبه گردید، سپس پایایی با تعیین توافق درونی (ضریب آلفای کرونباخ) تخمین زده شد و مورد تأیید قرار گرفت. یافته­ ها: روایی سؤالاتی که شاخص روایی محتوایی آنها کمتر از حد مجاز بود، اصلاح شد و تغییرات لازم در آنها صورت گرفت. سپس مراحل روایی آنها تکرار شد تا مقدار مطلوب یعنی نسبت روایی محتوا بیش از 62/0 و شاخص روایی محتوا بیشتر از 79/0حاصل شد. پایایی آنها با تست آلفای کرونباخ و مقدار بیش از 7/0 تأیید شد. نتیجه ­گیری: نتایج این مطالعه شواهد مناسبی در خصوص ابزار مناسب پایا و روا جهت سنجش رفتارهای پیشگیری­ کننده از خوددرمانی در کودکان بر اساس تئوری رفتار برنامه­ ریزی شده را فراهم نمود.