بررسی برخی سازوکارهای مؤثر بر توسعه پایدار تعاونی آببران شبکه آبیاری و زهکشی دشت سطر در کرمانشاه
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته توسعه روستایی، موسسه آموزش عالی عمران و توسعه، همدان، ایران، و کارشناس طرح و برنامه
2 دانشآموخته دکتری توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
3 استادیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22092/jwra.2023.361859.983چکیده
خشکسالی و سیل از پیامدهای تغییر اقلیم بوده و بسترسازی مشارکت مردمی از طریق تعاونیهای آببران از مهمترین تمهیدات اخیر در مواجهه با تغییر اقلیم است. هدف تحقیق حاضر، تحلیل برخی سازوکارهای مؤثر بر توسعه پایدار تعاونیهای آببران مطالعه موردی دهستان سطر شهرستان سنقروکلیایی بود. ابزار تحقیق، پرسشنامهای محقق ساخته است که بر اساس مطالعه ادبیات تحقیق تدوین شد. روایی پرسشنامه با استفاده از نظرات کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی استان کرمانشاه و اعضای هیات مدیره تعاونیهای آببران و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. برای تجزیهوتحلیل داده ها، از مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS3 استفاده شد. اعضای تعاونیهای آببران در دهستان سطر در شهرستان سنقر و کلیایی جامعه آماری تحقیق را تشکیل داد که جمعیت کل آنان 472 نفر بود، افراد نمونه با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای و فرمول کوکران به تعداد 211 نفر انتخاب شدند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که سازوکارهای قانونی با ضریب مسیر (0/257=β) بر توسعه پایدار تعاونی های آببران دهستان مزبور تأثیر مثبت و معناداری داشت. همچنین سازوکارهای آموزشی (0/233=β)، سازوکارهای حمایتی (0/214=β)، سازوکارهای رابط هایی (0/203=β) و سازوکارهای سیاستگذاری (0/147=β) تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه پایدار تعاونی آببران دهستان سطر نشان داد.