اندازه گیری الگوی بیان نسبی ژن UCP2 در بافت‌های مختلف بز کرکی راینی

نویسندگان

1 استاد بخش علوم دامی دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 دانشگاه ملی کشاورزی بیلا تسرکوا، بیلا تسرکوا، اوکراین

3 دانشگاه ملی کشاورزی سومی، سومی، اوکراین

4 بخش علوم دامی، دانشگاه ملی کشاورزی بیلا تسرکوا، بیلا تسرکوا، اکراین.

5 دانشیار، گروه فناوری‌های تولید و فرآوری دام، دانشگاه دولتی پودیلیا، اوکراین

6 دانشیار، گروه فناوری های تولید و فرآوری دام، دانشگاه دولتی پودیلیا، اوکراین

doi
10.22103/jab.2024.24337.1627
چکیده

هدف: بز کرکی راینی یکی از مهمترین نژادهای بز در ایران است. این حیوانات هم برای تولید گوشت و هم برای تولید کرک نگهداری می­شوند. عواملی همچون استرس اکسیداتیو، پراکسیداسیون لیپیدها و تغییر خاصیت‌های غشایی از جمله عواملی هستند که باعث مرگ سلول‌های زایا در مراحل مختلف نمو می‌شوند و نهایتا پیامدهای منفی بر تولید و تولیدمثل دارند. در راستای مطالعه این روند، ژن UCP2 پروتئینی از غشای داخلی اندامک میتوکندری و متعلق به خانواده پروتئین‌های غیر مزدوج است که نقش مهمی در کاهش پتانسیل غشای اندامک میتوکندری و اتلاف انرژی متابولیک با جلوگیری از تجمع استرس اکسیداتیو دارد. همچنین، این ژن در فیزیولوژی بافت‌های مختلف دخیل است و ایزوفرم غالب پروتئین‌های غیر مزدوج آن نقش مهمی در مهار التهاب و مهار مرگ سلولی دارد. از این‌رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان بیان نسبی ژن UCP2 در بافت‌های مختلف بز کرکی راینی با استفاده از تکنیک Real Time PCR بود.مواد و روش‌ها: بدین‌منظور، نمونه‌برداری از بافت‌های عضله سردست، راسته، ران، قلب، بیضه، کبد و چربی پشت کمر (از هر بافت 3 تکرار) چهار رأس بز کرکی راینی با وزن تقریباً یکسان در زمان کشتار انجام شد. RNA کل بافت‌های عضله سردست، راسته، ران، قلب، بیضه، کبد و چربی پشت کمر استخراج و cDNA آن‌ها ساخته شد. برای بررسی میزان نسبی بیان ژن‌ها از واکنش Real Time PCR به روش رنگ غیر اختصاصی سایبرگرین استفاده شد. در این مطالعه از ژن GAPDH بعنوان کنترل داخلی استفاده گردید. از نرم‌افزار Prism، جهت تجزیه و تحلیل داده های خام، تجزیه ‌و تحلیل داده‌های حاصل از Real Time PCR و محاسبه مقدار تغییرات بیان ژن، استفاده شد.نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که ژن UCP2 در تمامی بافت‌های بررسی شده بیان شده است و بیشترین سطح بیان در بافت عضله سردست (5/9 برابر) و راسته (5/4 برابر) و کمترین سطح بیان در بافت های چربی پشت کمر (3/1) و کبد (5/1 برابر) مشاهده شد (01/0>P).نتیجه‌گیری:  با توجه به این که ژن UCP2 در همه بافت‌های مورد مطالعه بیان شده است و مقدار بیان متفاوتی در بافت‌های گوناگون داشته است، می‌توان نتیجه گرفت که این ژن در مکانیسم‌ها و فعالیت‌های مختلف نقش دارد. بنابراین، می‌توان با انجام آزمایش‌های تکمیلی و درک مکانیسم‌های مربوطه، علت تغییر بیان را یافت و در بهبود عملکرد دام‌ها با استفاده از تغییر بیان این ژن اقدام نمود.

کلیدواژه‌ها