مقاومت تتراسایکلین در لاکتوباسیلهای جداسازی شده از دستگاه گوارش مرغهای خانگی ایران
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار، پژوهشکده بیوتکنولوژی جانوری، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران
2 دکتری بیوتکنولوژی کشاورزی، پژوهشکده بیوتکنولوژی جانوری، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران
3 کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام، پژوهشکده بیوتکنولوژی جانوری، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران
doi
10.22103/jab.2024.22126.1509چکیده
هدف: شناسایی سویههای حامل ژنهای مقاومت به تتراسایکلین از جمله نکات حائز اهمیت در ارزیابی ایمنی سویههای دارای پتانسیل پروبیوتیک است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی جامع مقاومت تتراسایکلینی در میان گونه های لاکتوباسیلوسی جداسازی شده از دستگاه گوارش مرغهای خانگی ایران میباشد.مواد و روشها: در مطالعه حاضر ابتدا الگوهای حساسیت فنوتیپی 36 جدایه لاکتوباسیلوسی متعلق به چهار گونه L.reuteri ،salivarius L.، L. crispatus و johnsonii L. با اندازهگیری حداقل غلظت بازدارندگی نسبت به تتراسایکلین ارزیابی گردید. پس از آن چهار ژن مقاومت به تتراسایکلین (L)tet، (M)tet، (W)tet و (O)tet در جدایههای دارای مقاومت فنوتیپی نسبت به این آنتی بیوتیک با روش واکنش زنجیرهای پلیمراز ردیابی گردیدند. نتایج: در نتیجه تست فنوتیپی بر مبنای حداقل غلظت بازدارندگی چهار جدایه L.reuteri، سه جدایهsalivarius L.، دو جدایهL. crispatus و چهار جدایه johnsonii L. از میان جدایههای مورد مطالعه مقاومت فنوتیپی نسبت به تتراسایکلین نشان دادند. پس از ردیابی ژنهای مقاومت به تتراسایکلین درجدایههای دارای مقاومت فنوتیپی حضور ژن tet(W) درتمامی جدایههای مورد بررسی تائید گردید. حضور همزمان ژنهای (M)tet، (L)tet و (W)tet در سه جدایه salivarius L. مورد مطالعه مشاهده گردید. علاوه بر آن مشخص گردید، مقاومت فنوتیپی مشاهده شده در سه جدایهL. johnsoniiABRIG7، L. johnsoniiABRIG14 و L. johnsoniiABRIG24 ناشی از حضور همزمان ژنهای (O)tet و (W)tet میباشد.نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که مقاومت تتراسایکین موجود در میان جدایههای لاکتوباسیلوسی بدست آمده از دستگاه گوارش طیور بومی ایران ناشی از حضور منفرد یا چندگانه ژنهای مقاومت نسبت به این آنتیبیوتیک میباشد. همچنین دریافتیم که (W)tet گستردهترین ژن مقاومت به تتراسایکلین در میان جدایههای لاکتوباسیلوس مورد بررسی میباشد. بر اساس نتایج مطالعه حاضر پرورش دهندگان طیور بومی باید از استفاده خودسرانه تتراسایکلین خودداری نمایند و زمانیکه دستگاه گوارش مرغهای خانگی منبعی برای انتخاب میکروارگانیسمهای پروبیوتیک است، لازم است ارزیابی مقاومت نسبت به تتراسایکلین از منظر فنوتیپی و ملکولی جهت انتخاب سویههای ایمن مورد توجه قرار گیرد.