فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کودکان نارساخوان، با وجود اینکه در اکثر مواقع از هوش طبیعی بسیاری برخوردارند، نمی­توانند پیشرفت تحصیلی مطلوبی داشته باشند و به سختی به تحصیل ادامه می­دهند و یا اغلب ترک تحصیل می­کنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش خودنظارتی بر پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان دچار اختلال نارساخوانی انجام شد. مواد و روش­ ها: این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل و آزمون پیگیری است.آزمودنی‌های پژوهش شامل 32 نفر از دانش­آموزان پسر نارساخوان مقطع ابتدایی در شهرستان جوانرود بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به‌طور تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به‌صورت دو گروه 8 نفره  به مدت ده جلسه 50 دقیقه‌ای (هفته‌ای دو روز) آموزش خودنظارتی را دریافت کردند. نمرات امتحانی دروس اصلی (علوم، ریاضی، فارسی و املاء) به‌عنوان معیار سنجش پیشرفت تحصیلی مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات با استفاده از آزمون اندازه­گیری مکرر، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد در پیش­آزمون تفاوت معنی­داری بین گروه آزمایش و کنترل وجود نداشته اما پس از آموزش به گروه آزمایش، نمرات این دانش­آموزان در پس­آزمون و پیگیری معنی­دار بوده (001/0>p)  به این معنی که نمرات درسی آنها افزایش پیدا کرده است. نتیجه‌گیری: برنامه خود نظارتی تأثیر مثبتی در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان نارساخوان داشته است، پژوهش حاضر کاربردهایی برای والدین، روان­شناسان، معلمان، مربیان مدارس و متخصصان دانش­ آموزان مبتلا به اختلال نارساخوانی دارد که می‌توانند از این راهبردها برای بهبود پیشرفت تحصیلی استفاده کنند.