مقایسۀ دو روش برهم‌کنش هسته‌ای و پراکندگی تشدیدی برای اندازه‏گیری نمایۀ عمقی اکسیژن در آلومینای نانو متخلخل

نویسندگان

1 دانشگاه کاشان

2 دانشگاه کاشان

3 سازمان انرژی اتمی ایران

4 سازمان انرژی اتمی ایران

doi
10.22052/1.4.41
چکیده

شناسایی و تعییین نمایۀ عمقی اکسیژن در سطح مواد، لایه‌های نازک و به‌ویژه در کاربردهای صنعتی که با طیف گسترده‌ای از اکسیدها استفاده می‌شود، بسیار ضروری است. در این بررسی، از دو روش آنالیز با باریکۀ یونی (IBA)، یعنی پراکندگی الاستیک تشدیدی (RES) برای اکسیژن (16O(α, α)16O) و واکنش هسته‌ای (16O(d, p1)17O و 16O(d, p0)17O)، برای به‌دست‌آوردن نمایۀ عمقی غلظت اکسیژن در آلومینای آندی نانوحفره استفاده شد. با استفاده از نرم‌افزار های موجود، طیف‌های حاصل از آزمایش شبیه‌سازی شدند و مشخص شد که حداکثر عمق اندازه‌گیری اکسیژن به‌دست‌آمده از روشRES ، اگرچه کمتر از واکنش هسته‌ای (d,p) است، دقت این روش بسیار بالاتر است. این حساسیت بالا به‌دلیل قله تیز سطح مقطع تشدیدی است که باعث تفکیک‌پذیری عمقی خیلی خوب می‌شود و برای آنالیزهای دقیق، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.