نقشهای مدیریتی مدیران ارشد دانشگاههای علوم پزشکی ایران از ریاست تا رهبری: دیدگاه مدیران میانی و کارشناسان
نویسندگان
1 گروه آموزش عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
2
3
4
5
doi
چکیده
مقدمه: یکی از مشخصههای سازمانهای موفق، رهبری پویا و اثربخش است که در بهبود و توسعه عملکرد فراتر از ریاست موجب انگیزش کارکنان، توسعه نوآوری و ارتقای کیفیت میشود . این مطالعه به منظور شناخت نقشهای مدیریتی مدیران ارشد دانشگاههای علوم پزشکی کشور از ریاست تا رهبری انجام گرفت. مواد و روشها: مطالعه به صورت مقطعی در سال 92- 1391 در ستاد 13 معاونت بهداشتی دانشگاههای علوم پزشکی کشور انجام گرفت و نمونهها به صورت سهمیهای و تصادفی منظم انتخاب شدند. در دانشگاههای منتخب، مدیران و کارشناسان به صورت سرشماری مورد پرسشگری قرار گرفتند. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامه محقق ساخته شامل متغیرهای فردی و سازمانی و سؤالات کلیدی در زمینه دو طیف ریاستی و رهبری بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای اسپیرمن، کِندالز، کروسکال والیس و منویتنی در نرمافزار SPSS نسخه 18 در سطح معنی داری05/0 α < انجام گرفت. یافتهها: از نظر 267 مدیر و کارشناس مورد بررسی، میانگین نقش ریاستی و نقش رهبری مدیران ارشد از 5 امتیاز به ترتیب 04/3 و 94/1 بود . بالاترین سطح ریاستی مدیران ارشد کار کردن در چارچوب بوروکراسی ( 0/1 ± 3/3 )، کنترل امور سازمان به شکل جاری ( 2/1 ± 3/3 ) و تأکید بر حفظ ارتباطات عمودی ( 3/1 ± 3/3 ) قضاوت شده است. بین تیپ دانشگاهی، سمت شغلی و سطح برداشت مدیران و کارشناسان رابطه معنیدار وجود داشت (014/0= P )، (017/0= P ). نتیجه گیری: مطالعه نشان داد که مدیران ارشد حوزه معاونت بهداشتی بیشتر در طیف ریاستی ایفای نقش مینمایند. لذا برای توسعه نقش رهبری برگزاری دورههای آموزشی مدیریتی خصوصأ آشنایی مدیران ارشد با مدلهای تعالی سازمانی پیشنهاد میگردد.