اندازه گیری و مقایسه غلظت پرتوزایی رادن در ساختمان های با نمای داخلی از سنگ گرانیت و کربناتی

نویسندگان

1 سازمان انرژی اتمی ایران

2 سازمان انرژی اتمی

3 سازمان انرژی اتمی

4 دانشکده محیط زیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی

5 دانشکده محیط زیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی

6 دانشکده محیط زیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی

7 سازمان انرژی اتمی

doi
10.22052/1.2.11
چکیده

  بر اساس آخرین اطلاعات ارائه شده توسط [1] UNSCEAR استنشاق گاز رادن و دختران نیمه‌عمر کوتاه آن از جمله مهم­ترین عوامل پرتوگیری انسان از منابع پرتوزای طبیعی به شمار می‌رود. سرطان ریه اثر شناخته شده گاز رادن موجود در هوا برای سلامتی انسان است و در هوای داخلی کلیه ساختمان­ها وجود دارد. مهم‌ترین ایزوتوپ آن گازی نادر به نام رادن-222 است که حاصل واپاشی رادیم-226 از سری زنجیره طبیعی اورانیوم-238 می‌باشد. اورانیم و رادیم به طور طبیعی در خاک و سنگ زمین وجود دارند. این گاز پرتوزا به فراوانی در محیط زیست به‌ویژه در فضاهای سرپوشیده ساختمان­هایی که در نمای داخلی آن‌ها از سنگ­های گرانیتی استفاده شده، یافت می­شود. در چند دهه گذشته، پرتوگیری طبیعی ناشی از گاز رادن و محصولات واپاشی آن در داخل منازل مسکونی به عنوان یک مشکل جهانی شناخته شده و باعث بروز خطر ابتلا به سرطان در میان عموم مردم تلقی گردیده است. در این مقاله، نتایج اندازه ­ گیری میزان غلظت پرتوزایی گاز رادن در هوای داخلی دو ساختمان مختلف که در نمای داخلی آن‌ها به ترتیب از سنگ گرانیتی و کربناتی استفاده شده، ارائه و نتایج به دست آمده با هم مقایسه شده است. کلیه اندازه‌گیری­ها با استفاده از دستگاه AlphaGuardTM انجام شده است. میانگین غلظت این گاز در ساختمان کربناتی حدود Bq .m-3 11 و در ساختمان گرانیتی حدود Bq .m-3 59 اندازه‌گیری شده که در مقایسه با ساختمان کربناتی بسیار بالاتر است. مقادیر به دست آمده کمتر از حد مرجع توصیه شده توسط ICRP و IAEA یعنی Bq .m-3 600-200 بوده و به حد اقدام تعیین شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده ( EPA ) ( Bq .m-3 148) و سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) ( Bq.m-3 100) نمی ­ رسد.   [1] . United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiatio