ارایه ساختار پیشنهادی از منظومه ماهواره ای Starlink به منظور ارایه سرویس اتصال مستقیم به گوشی برای ایران
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی، گروه ارتباطات ماهوارهای، پژوهشکده فناوری ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران
2 استادیار پژوهشی، گروه ارتباطات ماهوارهای، پژوهشکده فناوری ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران
3 استادیار پژوهشی، گروه ارتباطات ماهوارهای، پژوهشکده فناوری ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران
4 دانشیار پژوهشی، گروه ارتباطات رادیویی، پژوهشکده فناوری ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران
5 استادیار پژوهشی، گروه ارتباطات ماهوارهای، پژوهشکده فناوری ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران
doi
10.22034/tjee.2025.65579.4958چکیده
امروزه، اکثر شرکت ها و ارایه دهندگان خدمات ماهوارهای بدنبال افزایش تعداد ماهوارهها در قالب منظومه ماهواره ای به منظور گسترش سطح پوشش دهی و نهایتا افزایش ظرفیت در ارایه سرویس اتصال مستقیم ماهواره به گوشی برای کاربران زمینی می باشند. در این میان، منظومه Starlink با تعداد بیشتر ماهواره پرتابی و برنامه ریزی شده با قابلیت ارایه این سرویس، عملیاتی تر می باشد. به همین منظور، در این پژوهش، به بررسی نحوه بکارگیری منظومه ماهواره ای Starlink با 220 ماهواره در 22 صفحه مداری (10 ماهواره در هر صفحه) برای ارایه این نوع سرویس در کشور ایران پرداخته شده است. برای بررسی عملکرد Starlink پارامترهایی مانند تعداد دفعات دسترسی، مدت زمان سرویس دهی، میزان پوشش دهی، ظرفیت قابل حصول و میزان دسترس پذیری برای کشور ایران و به طور خاص شهر تهران پرداخته شده است. نهایتا، با توجه به بکارگیری باندهای فرکانسی یکسان ماهواره Starlink و AST 2000 MHz، تداخلات احتمالی این دو ماهواره بر حسب تابع توزیع تجمعی در سناریوی کوتاه مدت و بلند مدت و همچنین میزان تغییرات دمایی در گیرنده نسبت به دمای اولیه، بررسی شده است.
