فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مطالعه حاضر، تأثیر سطوح مختلف تنش­ های خشکی و شوری بر تولید ماده خشک، ویژگی­های بیوشیمیایی و فعالیت آنتی ­اکسیدانی سورگوم Sorghum bicolor (L.) Moench]­­[ رقم علوفه­ای پگاه در دو منطقه مرودشت و ارسنجان در سال 1396 بررسی شد. تیمارها شامل چهار سطح تنش خشکی 100%، 85%، 70% و 55 % ظرفیت مزرعه در کرت ­های اصلی و چهار سطح شوری آب آبیاری 1/5، 4/5، 7/5 و 10/5 دسی ­زیمنس در متر در کرت­ های فرعی بود که در یک آزمایش کرت­ های خردشده در قالب طرح بلوک ­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که تنش­ های خشکی و شوری در هر دو منطقه با کاهش تولید ماده خشک و غلظت کلروفیل­ های a و b و کاروتنوئیدها همراه بود، ولی بسته به شدت تنش، غلظت پرولین آزاد‌ و فعالیت آنزیم ­های کاتالاز، پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز را افزایش داد.  فعالیت آنزیم آسکوربیک پراکسیداز تنها تحت تأثیر تنش خشکی افزایش یافت. بیش‌ترین ماده خشک تولیدی از تیمار آبیاری 100% ظرفیت مزرعه با شوری 4/5 دسی­ زیمنس در متر برابر با 1/292 و 1/198 کیلوگرم در مترمربع به­ترتیب در مرودشت و ارسنجان به­دست آمد. عدم تأثیر معنی­دار رژیم آبیاری 85% ظرفیت مزرعه بر ماده خشک و ویژگی­ های بیوشیمیایی سورگوم نشان داد که تنها رژیم­ های آبیاری 70% و 55% ظرفیت مزرعه منجر به تنش آبی در سورگوم ­گردید. از دیگرسو، تفاوت معنی­داری بین شرایط غیرشور و 4/5 دسی­زیمنس در متر مشاهده نشد؛ که بیانگر تحمل به شوری سورگوم حداقل تا این سطح شوری است. نتایج این تحقیق نشان داد که به‌خاطر خاصیت هم ­افزایی، وجود هم‌زمان تنش ­های خشکی و شوری اثر سوء بیشتری بر کاهش عملکرد گیاه داشت. بنابراین، در شرایط استفاده از آب با شوری­ 7/5 دسی­زیمنس در متر و بالاتر برای آبیاری سورگوم، استراتژی ­های کم آبیاری توصیه نمی‌گردد.