نظریۀ همکاری طرفین دعوا و دادرس در حل و فصل اختلاف
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق دانشگاه گیلان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jcl.2016.58603چکیده
نظریۀ همکاری طرفین دعوا و دادرس در حل و فصل اختلافات از مباحث جدید آیین دادرسی مدنی است که در چند سال اخیر از سوی یکی از استادان مطرح شده است. نظریۀ همکاری به معنای اجرای قانون تعریف شده است. بهعبارتدیگر، طرفین و دادرس در حل و فصل اختلاف با یکدیگر مشارکت میکنند. اگرچه در برخی از قوانین جدید، نظریۀ یادشده به صورت پراکنده مشاهده میشود، اما این نظریه در آیین دادرسی مدنی فراملی مصوب 2004م شالودۀ اصلی را تشکیل میدهد و نمود اصلی را دارد. با بررسی قوانین کشور، این نتیجه یافت میشود که نظریۀ همکاری، هرچند در پارهای مواد دیده میشود، این امر به معنای بهکارگیری نظریۀ همکاری در نظام حقوقی نخواهد بود و نظام حقوقی ما دارای این نظریۀ نوین در آیین دادرسی نیست. پس از مطالعۀ موردی قانون آیین دادرسی مدنی فرانسه، اصول آیین دادرسی مدنی فراملی، و قوانین ایران، میتوان گفت که نظریۀ همکاری، نظریهای صحیح و مقبول است و میتوان آن را در برخی بابها ازجمله در تعیین صلاحیت محلی دادگاه، تعیین زمان جلسات، داوری، صلح و سازش، نحوۀ ابلاغ اوراق، شیوۀ ادارۀ جلسۀ دادرسی و غیره اعمال کرد.
