حق مؤلف در کتابخانۀ دیجیتال
نویسندگان
1 استاد بازنشستۀ دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه قم و مدرس دانشگاه
doi
10.22059/jcl.2016.58609چکیده
پیشرفتهای بشری در علوم و فنون به کتابخانهها نیز تسری یافته و به ظهور پدیدۀ کتابخانههای دیجیتال انجامیده است. از این رو، نویسندگان بر آن شدند تا با بررسی هر دو نهاد حق مؤلف و کتابخانههای دیجیتال، به گشایش دریچهای نوین در پیشرفت علم و فناوری مساعدت نمایند. بهنظر میرسد در کتابخانههای دیجیتال باید بین دو نوع خصوصی و عمومی تفکیک قائل شد و در کتابخانههای خصوصی مؤسس را مکلف به جلب رضایت شخصی صاحب حق دانست، اما در کتابخانههای عمومی شایسته است که از این سختگیری دست برداشت و به استناد مادۀ 8 قانون حمایت حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان 1348ش، مؤسسان را از اخذ اجازۀ صاحب حق معاف دانست. البته اینچنین برخوردی در خصوص آن دسته از کتابخانههای دیجیتالی که کاربران بدون امکان دانلود منابع صرفاً قادر به مطالعۀ آنها هستند، قابل دفاع بهنظر میرسد، اما در کتابخانههایی که کاربر توان ذخیرهسازی منابع را دارد، این نظر قابل دفاع نیست.
