فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  خلاصه   مقدمه: عفونت گوش خارجی یکی از شایع­ترین بیماری­هایی است که پزشکان با آن مواجهند. با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه کویری رفسنجان، مطالعه حاضر با هدف تعیین عوامل میکروبی اوتیت خارجی در راستای اتخاذ برخورد درمانی مناسب، انجام شد.   مواد و روش­ها: در این مطالعه­ی آینده نگر، به مدت یکسال، به شیوه سرشماری از کلیه بیماران مراجعه کننده به کلینیک تخصصی گوش و حلق و بینی که پس از معاینه، تشخیص اوتیت حاد خارجی مسجل گشت، با سواب استریل از ترشحات گوش نمونه ­ گیری شد. سپس کشت بر روی محیط تریپتیک سوی براث ( Tryptic Soy Broth ) انجام گردید. در صورتی که نتیجه کشت مثبت بود دیسکت­ آنتی­بیوتیک­های مورد نظر (بر اساس استاندارد NCCL ) گذاشته و نتیجه آن مطالعه شد.   یافته­ها: از 124 بیمار دچار اوتیت خارجی، 88 مورد کشت مثبت و 36 مورد کشت منفی داشتند. شایع­ترین میکروارگانیسم جدا شده، استافیلوکوکوس آرئوس با میزان 29درصد و پس از آن سودومونا با میزان 8/25درصد بود. در 12 مورد (88/11%) قارچ به تنهایی و در 9 مورد (24/7%) قارچ و باکتری با هم دیده شدند. در 14 نفر (29/11%) مورد، دو یا چند باکتری در یک نمونه کشت میکروبی وجود داشت. از بین آنتی­بیوتیک­ها، سیپروفلوکساسین و وانکومایسن بیشترین حساسیت و کوتریموکسازول و سفالکسین بیشترین مقاومت را داشتند.   نتیجه­گیری: در این مطالعه، اثر تنوع آب و هوایی و شرایط اقلیمی بر عوامل میکروبی عفونت گوش خارجی دیده شد. لذا پیشنهاد می­شود قبل از درمان، بررسی آزمایشگاهی جهت تعیین عامل عفونت انجام گیرد.