بررسی و تحلیل شاخص های عینی و ذهنی پایداری مسکن با استفاده از روش سنتز پژوهی؛ مطالعه موردی: محلات شهر ارومیه

نویسندگان

1 گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشگاه تبریز

3 گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22034/gp.2025.67199.3402
چکیده

پایداری فرآیندی است که در نهایت باید به سرزندگی و پایداری اقتصادی، سلامت اجتماعی و کیفیت محیطی منجر شود؛ اما در فرایند پایداری، یکپارچگی مؤلفه‌ها و ابعاد مختلف براساس ارزش‌ها و اولویت‌های اجتماع است. این موضوع هنگامی که محل آسایش ساکنین، که مسکن آن‌ها است، مد نظر قرار می‌گیرد اهمیت بسیار بیشتری می‌یابد زیرا بیشتر اوقات زندگی و محل استراحت آن‌ها در این مکان می‌گذرد. بر این اساس توجه به نظر ساکنین به موازات مسایل فنی و اصلاحی مسکن می‌تواند در ارتقای پایداری آن موثر باشد. هدف این تحقیق ؛ بررسی ارتباط متقابل واقعیات و تصورات ذهنی در زمینه پایداری مسکن در محلات شهر ارومیه می باشد . بدین منظور ابتدا با استفاده از روش سنتزپژوهی شاخص‌های مسکن پایدار در چهار بعد شامل اجتماعی، اقتصادی، زیست-محیطی و کالبدی شناسایی می شود. سپس داده‌های عینی و ذهنی بر اساس روش‌های مرتبط به دست می‌آیند. در نهایت با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون ارتباطات مورد سنجش قرار می‌گیرند. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشانگر آن است که ارتباط مثبت و معناداری بین شاخص‌های عینی و ذهنی پایداری مسکن در محلات شهر ارومیه وجود دارد اما این میزان در مولفه‌های مختلف متفاوت است. هر چند که تأثیر برخی از مولفه‌های پایداری مسکن بسیار ناچیز است اما در تمامی محلات شهر ارومیه بین مولفه‌های عینی(واقعیت بر روی زمین) و ذهنی(رضایتمندی ساکنین محلات شهر ارومیه) رابطه مستقیمی وجود دارد.