تضاد سنت و مدرنیته بر اساس بازنمایی‌های زبانی با استفاده از نظریه «ون لیوون» در رمان «یومیات روز» اثر «ریم الکمالی»

نویسندگان

1 دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی

3 دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22067/jall.2026.94991.1574
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی تحلیل زبانی تقابل سنت و مدرنیته در رمان «یومیات روز» اثر ریم الکمالی، بر اساس نظریه ون لیوون می‌پردازد. این پژوهش در پی پاسخ به پرسش‌های محوری زیر است: بازنمایی‌های زبانی سنت و مدرنیته، طبق دیدگاه ون لیوون، چگونه در رمان تجلی می‌یابند؟ چگونه می‌توان از طریق تحلیل این بازنمایی‌های زبانی، تضادها و تقابل‌های بین آنها را شناسایی کرد؟ نظریه ون لیوون چه نقشی در تعمیق درک این تقابل دارد؟ نتایج تحلیل، بر اساس نظریه ون لیوون، نشان می‌دهد که انتخاب‌های زبانی، از جمله واژگان، دستور زبان، سبک و ایدئولوژی، نقش محوری در بازنمایی سنت دارند. نویسنده با استفاده از واژگان توصیفی و تکنیک‌های خاص و ویژه‌ای که در متن رمان به کار رفته است، از جمله جملات توصیفی طولانی، افعال زمان گذشته و زبان ادبی و شاعرانه، توانایی خود را در احیا و تقویت زبان سنت، برانگیختن احساس نوستالژی، تعلق و قدردانی از میراث فرهنگی نشان می‌دهد. «یومیات روز» به شکل قابل توجهی تضاد بین سنت و مدرنیته را از طریق انتخاب‌های زبانی ظریف به تصویر می‌کشد. زبان سنت، که با باورهای عامه، نقش‌های سنتی برای زنان، قدردانی از رویاها و خاطرات و اصطلاحات و ساختارهای زبانی باستانی (که توسط مادربزرگ تجسم یافته است) نشان داده می‌شود، در حالی که شخصیت «روز» و جامعه مدرن در دبی، چالش‌های نوآوری‌ها و چالش‌های معاصر را منعکس می‌کنند. این تضاد زبانی امکان درک تفاوت بین این دو جهان را فراهم می‌کند و قدرت سنت را در جامعه در حال تغییر دبی، حتی در مواجهه با مدرنیزاسیون، برجسته می‌کند. این رمان از زبان به عنوان میدان نبردی بین سنت (که توسط آداب و رسوم خانواده و عمو نشان داده می‌شود) و مدرنیته (که توسط توانایی‌های زبانی نویسنده، جاه‌طلبی‌های آموزشی، ظاهر مدرن، ارتباطات فکری و توانایی تبدیل تجربه شخصی به خلاقیت نشان داده می‌شود) استفاده می‌کند.